Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę G. K. i W. K. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę wskazując, że skarżący w zakreślonym terminie nie uiścili wymaganego wpisu od skargi jak również nie uzupełnili braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi.
W dniu 23 maja 2017 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi, dopełniając jednocześnie czynności której terminowi uchybili. W uzasadnieniu W. K. wyjaśnił, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego otrzymał w dniu 3 kwietnia 2017 r. Następnego zaś dnia, tj. 4 kwietnia 2017 r. otrzymał wezwanie do szpitala, w którym przebywał od 4.04.2017 r. do 7.04.2017 r. (na tą okoliczność przedstawił kartę informacyjną leczenia szpitalnego). Nadto podniósł, że w dniach 10.04.2017, 14.04.2017 oraz 9.05.2017 r. przechodził różne zabiegi pooperacyjne, jednakże na tą okoliczność nie przedstawił dokumentów potwierdzających swoje twierdzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r., na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący uzasadnili swój wniosek stanem zdrowia W. K. i jego pobytem w dniach 4-7.04.2017 r. w szpitalu. Jakkolwiek wskazane okoliczności, zwłaszcza ciężka choroba mogły, co do zasady usprawiedliwić brak winy w uchybieniu terminowi, to należy zwrócić uwagę, że jak sam skarżący przyznał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi jak i uiszczenia wpisu zostały doręczone w dniu 3 kwietnia 2017 r., a pobyt w szpitalu trwał w dniach 4-7.04.2017 r. W konsekwencji uznać należy, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu należy uznać dzień 7 kwietnia 2017 r., tj. dzień wyjścia ze szpitala.
Zatem ostatnim dniem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu był dzień 14 kwietnia 2017 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek strona skarżąca złożyła dopiero 24 maja 2017 r., a zatem z przekroczeniem wspomnianego 7- dniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Oznacza to, że czynności tej dokonała z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji, wniosek strony skarżącej, jako spóźniony, podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Sąd wskazał również, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi jak i zarządzenie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego zostało doręczone również skarżącej G. K. w dniu 31 marca 2017 r., która w zakreślonym przez Sąd terminie mogła uzupełnić braki formalne skargi jak i uiścić wpis sądowy, bowiem jak wynika z akt sądowych nie zaistniała wobec skarżącej jakakolwiek przeszkoda do dokonania tych czynności.
Pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. G. i W. K. wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 czerwca 2017 r. podnosząc, iż nie uzupełnili braków formalnych w terminie z uwagi na chorobę W. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej.
Jednakże, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy nie spełnia on ustawowych warunków jego dopuszczalności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. Prof. Romana Hausera, Prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2013, s. 458). WSA w Warszawie przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności.
W rozpoznawanej sprawie słusznie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. W istocie bowiem za datę uzyskania informacji o uchybieniu uznać należało, jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu datę wyjścia skarżącego ze szpitala, czyli dzień 7 kwietnia 2017 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 kwietnia 2017 r. Oznacza to, że nadany w dniu 24 maja 2017 r., przedmiotowy wniosek podlegał odrzuceniu jako spóźniony.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.