Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 17 października 2007 r., sygn. akt II OZ 1009/07

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 17 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Po 35/07 odrzucające wniosek J. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 lutego 2007 r.
Sprawa
w sprawie o sygn. II SA/Po 35/07 w sprawie ze skargi W. i J. B. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Po 35/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek J. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. II SA/Po 35/07 w sprawie ze skargi W. i J. B. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z przepisem § 1 art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to znaczy od dowiedzenia się o uchybieniu.

Sąd wskazał, iż z treści pisma z dnia 15 lipca 2007 r. wynika, że skarżący nie dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do ubiegania się o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący przyznał bowiem, że podczas pobytu w dniu 21 czerwca 2007 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu dowiedział się, że nie otrzymał odpisu wyroku z uzasadnieniem, gdyż,,nie złożył w przepisanym terminie stosownego wniosku". Skoro skarżący w dniu 21 czerwca 2007 r. dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to od tej daty miał siedem dni do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek taki jednak nadał na poczcie w dniu 16 lipca 2007 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. B. zarzucił Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 87 § 1 – 2 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Wskazał, iż wykładni art. 87 § 1 p.p.s.a. należy dokonywać z uwzględnieniem treści art. 87 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, iż wskazane przez skarżącego okoliczności uzyskania wiedzy o zaistnieniu uchybienia, służą do oceny kiedy ustała przyczyna tego uchybienia. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do WSA. Skarżący podniósł, iż dnia 21 czerwca 2007 r. dowiedział się o wydaniu w dniu 28 lutego 2007 r. wyroku. Podał, iż nikt nie poinformował go wtedy o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do żądania uzasadnienia tego wyroku, choć mówił w sekretariacie Sądu, że na skierowanym do niego zawiadomieniu o terminie rozprawy nie było pouczenia o konieczności żądania uzasadnienia wyroku w przypadku niestawiennictwa i oddalenia skargi, a zatem myślał, że wyrok z uzasadnieniem otrzyma z urzędu.

Wskazał, iż w odpowiedzi został poinformowany, że nie otrzyma z urzędu odpisu wyroku, bo nie złożył w przepisanym terminie stosownego wniosku i obecnie jedynie,,może żądać odpisu wyroku", co jak wskazał - uczynił. Podał, że nikt nie poinformował go o prawie ubiegania się w tej sytuacji o przywrócenie terminu do żądania uzasadnienia wyroku a także, że nikt,,nie pokazał" mu akt sprawy do których chciał zajrzeć aby potwierdzić, iż został prawidłowo pouczony o konieczności żądania uzasadnienia wyroku. Chcąc potwierdzić, że,,nie otrzymał z sądu zawiadomienia o terminie rozprawy razem z odpowiednim pouczeniem", zwrócił się do WSA o nadesłanie odpisu powyższego zawiadomienia. W dniu 10 lipca 2007 r. nadesłano mu pismo, w którym stwierdzono, że nie otrzymał wymaganego przepisami zawiadomienia, gdyż nie nadesłano mu odpisu tego zawiadomienia, a jedynie odpis zawiadomienia skierowanego do żony. Wyjaśniono przy tym, że otrzymał takie samo zawiadomienie.

Skarżący wskazał, iż w aktach sprawy powinno być takie same zawiadomienie. Odpis ten miał bowiem kluczowe znaczenie dla oceny czy został prawidłowo zawiadomiony. Wobec powyższego skarżący stwierdził, iż dopiero w dniu 10 lipca dowiedział się o ustaniu przyczyny uchybienia terminu. Dopiero bowiem w dniu 10 lipca 2007 r. uzyskał potwierdzenie, że nie ponosi winy za uchybienie tego terminu, a wina leży po stronie Sądu, który w dniu 10 lipca 2007 r.,,przyznał się" na piśmie, że nie ma w aktach kopii doręczonego mu zawiadomienia. Zatem dopiero od 12 lipca 2007 r. był w stanie zadośćuczynić obowiązkowi z art. 87 § 2 p.p.s.a., czyli uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do żądania uzasadnienia wyroku. Siedmiodniowy termin zdaniem skarżącego powinien był biec od dnia 10 lipca 2007 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie posiada usprawiedliwione podstawy.

Mając na uwadze treść art.133 § 1 p.p.s.a., który stanowi o tym, iż sąd orzeka w sprawie na podstawie akt sprawy stwierdzić należy, iż wniosek J. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. II SA/Po 35/07 w niniejszej sprawie został odrzucony przedwcześnie. W aktach sądowych brak jest dokumentu, na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu mógłby dokonać oceny prawnej, czy skarżący w wezwaniu na rozprawę z dnia 28 lutego 2007 r. został pouczony o konieczności żądania uzasadnienia wyroku przypadku niestawiennictwa i oddalenia skargi. Skoro zatem brak było w aktach sprawy wskazanego dokumentu to Sąd I instancji powinien był, przed wydaniem orzeczenia w sprawie zarządzić ich uzupełnienie o wskazane pismo.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.