Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 17 sierpnia 2015 r., sygnatura akt II SA/Gl 604/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania na wniosek skarżących J. J. i W. J. wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.
Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek stwierdził, że wnioskodawcy w sposób lakoniczny wskazali na ewentualne negatywne następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, co oznacza, że nie uzasadnili wnikliwie złożonego wniosku. Dodał, że podstawą uwzględnienia wniosku nie mogą być zarzuty dotyczące prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż te stanowić będą przedmiot odrębnego postępowania sądowego.
Skarżący w zażaleniu podnieśli, że sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie powinien się ograniczać jedynie do analizy twierdzeń przedstawionych przez stronę we wniosku, lecz wziąć pod uwagę całokształt okoliczności wynikających ze skargi oraz ze zgromadzonego materiału dowodowego. W ocenie skarżących oczywistym jest, że konieczność usunięcia blaszanej przegrody znajdującej się na granicy działek pociągnie za sobą nie tylko znaczne wydatki, ale również spowoduje skutki trudne do odwrócenia. Uszkodzeniu ulegną bowiem ogrodzenie oraz nasadzenia istniejące wzdłuż płotu. Skarżący narażą się na możliwość zalewania ich nieruchomości wodami pochodzącymi z nieruchomości sąsiedniej. W końcu, w przypadku uwzględnienia skargi, zobowiązani będą do ponownego posadowienia blaszanej przegrody.
Odpowiedź na zażalenie wnieśli W. J. i H. J., właściciele sąsiedniej nieruchomości.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przesłankami wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu lub czynności. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które jako normalne następstwa mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi argumentami pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący w złożonym wniosku nie wykazali, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podjęli dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Okoliczności te jednak po pierwsze, nie były znane Sądowi pierwszej instancji, po drugie w sprawie, której przedmiotem jest usunięcie blokującej naturalny spływ wód opadowych blaszanej przegrody, nie mogły stanowić przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej, gdyż są to normalne następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, nierodzące skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że wbrew temu co twierdzą skarżący nie jest oczywiste, że konieczność usunięcia blaszanej przegrody znajdującej się na granicy działek pociągnie za sobą nie tylko znaczne wydatki, ale również spowoduje skutki trudne do odwrócenia.
Ani z akt sprawy, ani z twierdzeń skarżących nie wynika, aby wykonanie decyzji nakazującej usunięcie tego rodzaju przegrody mogło powodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.