Postanowienie NSA z 17 listopada 2005 r., II OZ 1010/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. i S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 391/05 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi E. i S. C. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 11 kwietnia 2005 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Gdańska z dnia 23 lutego 2005 r., nr [...] o nakazie rozbiórki tarasu przylegającego do ściany budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej zlokalizowanego przy ul. [...] w Gdańsku. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, ich wniosek nie zawierał bowiem uzasadnienia żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, podnosząc, że rozbiórka tarasu spowoduje znaczną szkodę. W zażaleniu skarżący podali, że koszt wybudowania tarasu wynosił 11 984 zł., a rozbiórka spowoduje dalsze koszty i utrudnienia, "zważywszy na konieczność wynoszenia gruzu przez dom (..) co może skutkować powstaniem znacznych szkód w postaci zniszczonych podłóg czy ścian wewnątrz budynku mieszkalnego". Dodatkowo skarżący podnieśli, iż taras nikomu nie przeszkadza, a jego rozbiórka i powtórne wybudowanie jest sprzeczne z zasadami racjonalnej gospodarki. W zażaleniu skarżący zaznaczyli także, iż w dniu 9 sierpnia 2005 r. złożyli wniosek do Wydziału Urbanistyki, Architektury i Ochrony Zabytków Urzędu Miejskiego w Gdańsku o wydanie pozwolenia na budowę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) warunkiem wstrzymania

Sygn. akt II OZ 1010/05 przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji możliwości powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. W myśl postanowień art. 61 § 1 powołanej ustawy wniesienie skargi do sądu nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd I instancji słusznie ocenił, że wniosek skarżących z dnia 16 czerwca 2005 r. nie zawiera żadnego uzasadnienia żądania, a skarżący nie wskazali w nim żadnych okoliczności, które by świadczyły, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W oparciu o wniosek skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie miał podstaw do przyjęcia, że zachodzi konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej przez E. i S. C. decyzji.

Powołanie się na niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych dla strony skutków, mogących wystąpić w wyniku wykonania decyzji, dopiero w zażaleniu nie może mieć wpływu na zmianę rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Naczelny Sąd Administracyjny ocenia orzeczenie pod kątem legalności rozstrzygnięcia (wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 184 i 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie znajdując we wniosku skarżących podstaw do jej wstrzymania.

Na marginesie jedynie należy zauważyć, że powołane przez skarżących w zażaleniu argumenty odnoszące się do kosztów związanych z wybudowaniem tarasu i ewentualną jego rozbiórką, ani ewentualność zniszczenia podłóg i ścian wewnątrz budynku podczas wynoszenia gruzu z rozbiórki nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 powołanej ustawy), tym samym rozpoczęcie prac bez takiej decyzji obciąża inwestora ryzykiem, związanym z ewentualną koniecznością

Sygn. akt II OZ 1010/05 dokonania rozbiórki. Podobnie nie będzie mieć znaczenia powołane przez skarżących niebezpieczeństwo zniszczenia podłóg ścian wewnątrz budynku, co nie powinno mieć miejsca zakładając prawidłowo prowadzone prace rozbiórkowe. Nie może uzasadniać także wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji fakt, że skarżący wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, z uwagi na przepis art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.