Postanowienie NSA z 14 października 2010 r., II OZ 1010/10

Sąd

Dnia 14 października 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt. II SA/Po 167/09 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. A. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2010 r.

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek Z. A. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2010 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie wykazała, iż zaskarżone postanowienie organu może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd podkreślił, że w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu (art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.). Z kolei na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, może nastąpić zwrot uiszczonych lub ściągniętych grzywien (art. 126 powołanej ustawy).

Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca podnosząc w szczególności, że egzekucja nałożonej grzywny może doprowadzić do zaburzenia płynności finansowej i zmusi ją do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej pozbawiając ją tym samym źródła dochodu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, sąd zaś może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia może wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, bowiem egzekucja przedmiotowej grzywny mogłaby doprowadzić do utraty płynności finansowej skarżącej, co bezpośrednio wpłynęłoby na jej możliwości zarobkowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.