Postanowienie NSA z 18 października 2018 r., II OZ 1012/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny,

Rozpoznanie

w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 359/18 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszwie, postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 359/18 na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. M. z powodu jej wniesienia w dniu 13 kwietnia 2018 r., tj. jeden dzień po terminie.

Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. (również data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi i ponownie złożył przedmiotową skargę. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że niezłożenie skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] kwietnia 2018 r. wynikało z nadmiaru obowiązków zawodowych, których wystąpienia wcześniej nie mógł przewidzieć. Konieczność wykonania niezbędnych czynności zawodowych oraz trudności komunikacyjne, jakie napotkał w dniu 12 kwietnia 2018 r., uniemożliwiły mu przybycie w odpowiednim czasie do urzędu pocztowego w celu nadania skargi.

Sąd Wojewódzki podkreślił, że informację o uchybieniu terminu do dokonania czynności skarżący powziął z postanowienia Sądu z dnia 25 maja 2012 r., które zostało mu doręczone 5 czerwca 2018 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 12 czerwca 2018 r. a zatem w terminie. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd Wojewodzki do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. W odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności, kierując się ugruntowaną linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego, Sąd podkreślił, że nie sposób uznać, by wystąpiła po stronie skarżącego przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. Okoliczność, że skarżący w dniu 12 kwietnia 2018 r. miał nadmiar obowiązków zawodowych oraz trudności komunikacyjne, których wcześniej nie był w stanie przewidzieć, nie stanowi o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Zwrócić należy uwagę, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia. Duża ilość obowiązków zawodowych nie może stanowić okoliczności uprawdopodobniającej braku winy w uchybieniu terminu. Sporządzenie skargi i jej nadanie w urzędzie pocztowym nie jest czynnością procesową skomplikowaną, nie wiąże się z posiadaniem fachowej wiedzy, czy dużym nakładem pracy. Nieuwaga skarżącego, zaniedbanie i niezachowanie należytej staranności czy niedbałość w prowadzeniu własnej sprawy również nie mogą uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ponieważ braku należytej staranności we wnoszeniu skargi do Sądu nie można kwalifikować jako brak winy.

M. M. pismem z dnia 17 sierpnia 2018 r. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2018 r. zarzucajac naruszenie art. 86 § 1 poprzez jego niewłaściwą wykłądnię i w konsekwencji ustalenie, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił, że w miejscowości zamieszkania skarżącego nie ma całodobowej placówki poczty polskiej. Skarżący rozpoczął sporządzanie skargi z wyprzedzeniem i rozłożył jej przygotowanie na kilka dni aby doprecyzować jej treść i wysłąć ją 12 kwietnia po pracy. Takie postępowanie nie może, zdaniem skarżącego, zostać poczytywane jako braj należytej staranności. Skarżący podkreśłił, że konieczność wykonania dodatkowych czynności w pracy była okolicznością wyjątkową, której skarżący nie był w stanie przewidzieć.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Z powyższego unormowania wynika, że brak winy w uchybieniu terminu stanowi konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd Wojewódzki zasadnie uznał, że skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Skarżący zarówno we wniosku o przywrócenie terminu jak również w zażaleniu wskazał, że do uchybienia terminu doszło na skutek konieczności wykonania dodatkowych czynności w pracy oraz problemów komunikacyjnych.

Zasadnie jednak zaznaczył Sąd Wojewódzki, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy wykonywaniu czynności związanych z postępowaniem sądowym. W tym kontekście trafnie Sąd Wojewódzki przyjął, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie mogły stanowić usprawiedliwienia powstałego opóźnienia dodatkowe czynności w pracy skarżącego oraz problemy komunikacyjne. Skarżący powinien podjąć odpowiednie czynności pozwalające na terminowe wniesienie skargi. Podkreślić należy, że oceny Sądu Wojewódzkiego nie mogły podważyć podane w zażaleniu ogólne informacje co do sytuacji skarżącego w dniu 12 kwietnia 2018 r. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób rzeczywistych trudności w terminowym nadaniu przesyłki w urzędzie pocztowym, podając tylko, że opóźnienie wynikało z "nadmiarem obowiązków zawodowych" oraz "trudności komunikacyjnych" w tym dniu. Skoro skarżący nie wyjaśnił rzetelnie jakie konkretnie okoliczności wydłużyły mu czas pracy oraz jakie utrudnienia komunikacyjne opóźniły dojazd do urzędu pocztowego to należało uznać, że tym samym nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu 30-dniowego przewidzianego na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mimo szerokiej argumentacji zawartej zarówno we wniosku, jak też zażaleniu, zabrakło przekonujących informacji o okolicznościach, które pozwoliłyby uznać, że opóźnione wysłanie przesyłki ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nastąpiło bez winy skarżącego. Oczywiście nie można wykluczyć, że specyfika niektórych zawodów oraz nadzwyczajne sytuacje w pracy zawodowej lub nadzwyczajne zdarzenia komunikacyjne mogą stanowić usprawiedliwienie dla nieterminowego wykonania czynności związanych ze sprawą sądową. Jednak w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał tego rodzaju okoliczności, co musiało skutkować odmową przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji niezasadny okazał się zarzut naruszenia przez Sąd Wojewódzki art. 86 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.