Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 września 2015 r., VII SA/Wa 1329/15, po rozpoznaniu wniosku J. C. i H. C., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] października 2014 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w skardze na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] października 2014 r., uzasadniając to tym, że inwestorzy wykonują prace objęte tą decyzją na należącym do skarżących terenie, co może narazić ich na niepowetowaną szkodę w postaci późniejszej konieczności toczenia wieloletnich sporów z inwestorami w celu przywrócenia stanu poprzedniego.
Sąd podkreślił dalej, że skarżący zaskarżyli do sądu decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2015 r., wydaną w postępowaniu będącym postępowaniem nadzwyczajnym w stosunku do postępowania zwykłego, w którym została wydana wskazana we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzja Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] października 2014 r. Wnioskiem o wstrzymanie wykonania strona skarżąca objęła wyłącznie decyzję wydaną w postępowaniu zwykłym. Tak sformułowanego wniosku nie sposób uwzględnić, albowiem strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym, nie wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, wydanych w postępowaniu nadzwyczajnym.
Z tych względów Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucili błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. polegające na błędnym przyjęciu, iż w niniejszej sprawie (dot. wznowienia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę) brak było możliwości wstrzymania wykonania decyzji głównej (o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę).
Zdaniem skarżących wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] października 2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (głównej) nie jest uzależnione od jednoczesnego złożenia przez skarżących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. uchylającej decyzję Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] października 2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i umarzającej postępowanie pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie.
Wstrzymanie wykonania w drodze stosowania normy art. 61 § 3 p.p.s.a. rozstrzygnięcia administracyjnego (decyzji lub postanowienia) nie jest uwarunkowane tym, aby postanowienie sądu pierwszej instancji w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej ograniczało się do orzeczenia organu wydanego w drugiej instancji. Treścią art. 61 § 3 ustawy objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (II OZ 1114/14).
Zdaniem skarżących Sąd I Instancji oddalił wniosek w oparciu o błędną wykładnię przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżący wskazali, że w dniu 20 listopada 2014 r. po godz. 10.00 - doszło do wykonania przez wnioskodawców części prac objętych przedmiotowym pozwoleniem. Sytuacja ta powtórzyła się po raz kolejny w miesiącu maju 2015 r., kiedy to, pomimo wydania niekorzystnego dla nich postanowienia rozgraniczeniowego, wnioskodawcy ponownie przystąpili do wykonywania prac objętych przedmiotowym pozwoleniem na terenie, który od wielu lat znajduje się w posiadaniu skarżących.
Takie zaś działanie może skarżących narazić na niepowetowaną szkodę w postaci późniejszej konieczności toczenia z wnioskodawcami wieloletnich sporów celem usunięcia przez wnioskodawców z terenu skarżących przedmiotowych naniesień.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z treści przytoczonego przepisu wynika, że sąd ma możliwość wstrzymania wykonania nie tylko zaskarżonego aktu, ale też innych aktów wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy, rozumianej w sensie materialnoprawnym. O szerokich ramach ochrony tymczasowej decyduje to, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć także aktów wydanych lub podjętych "we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarówno zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. uchylająca decyzję Prezydenta Miasta Siedlce z dnia 18 lutego 2015 r. jak i decyzja Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] października 2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wydane zostały w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodzić się należy z Sądem Wojewódzkim, że zasadniczo orzeczenie o wstrzymaniu wykonania w pierwszej kolejności dotyczy zaskarżonego aktu, a w dalszej kolejności innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Nie ma jednak podstaw, aby uznawać tą regułę za bezwzględną w tym znaczeniu, że nie jest możliwe wstrzymanie wyłącznie innego aktu niż zaskarżony, o ile został on wydany w granicach tej samej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r. II OZ 1231/13). Decydujące powinno być to jaki jest charakter i przedmiot decyzji czy postanowień kwestionowanych przez stronę skarżącą, domagającą się ochrony tymczasowej.
Niewątpliwie decyzje wydane we wznowionym postępowaniu pozostają w ścisłym związku z kwestionowaną decyzją udzielająca pozwolenia na budowę, a zatem było dopuszczalne wstrzymanie jej wykonania w niniejszej sprawie, o ile byłyby spełnione przesłanki ustawowe.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazali, że inwestorzy, pomimo wydania niekorzystnego dla nich postanowienia rozgraniczeniowego, rozpoczęli prace objęte przedmiotowym pozwoleniem, na terenie, który od wielu lat znajduje się w posiadaniu skarżących, co może ich narazić na niepowetowaną szkodę w postaci późniejszej konieczności toczenia z inwestorami sporów celem usunięcia z terenu skarżących przedmiotowych naniesień.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Po pierwsze, należy wskazać, że skarżący mogą uzyskać ochronę ewentualnie naruszonego posiadania w drodze stosownego powództwa na drodze cywilnoprawnej.
Po drugie, w razie wyeliminowania z obrotu pozwolenia na budowę postępowania dotyczące przedmiotowych robót budowlanych prowadzone będą przez organy administracji.
Stąd twierdzenia o ewentualnej szkodzie związanej z kosztami przyszłych postępowań nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Natomiast ewentualne koszty wynikające ze sporu cywilnego nie mogły być uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej.
W tej sytuacji należało uznać, że zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.