Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda Śląski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr 757/2010 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B. G. pozwolenia na budowę obejmujące zmianę konstrukcji dachu płaskiego na dwuspadowy w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] w B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach H. B., M. B., U. B. –K. i R. K. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], a więc decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę będzie rodziło nieodwracalne skutki i uczyni bezprzedmiotowym postępowanie kasacyjne w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy terenu.
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd, w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie przedstawił żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd zauważył, iż niewątpliwie istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi i przyznania racji skarżącym mogłoby dojść do powstania znacznej szkody, jednakże nie po stronie skarżących, lecz inwestora. To inwestor ponosi bowiem ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona.
Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy zarówno treść skargi jak i okoliczności faktyczne sprawy jednoznacznie wskazują, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz może spowodować po stronie skarżących znaczną szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak bowiem słusznie zauważył Sąd I instancji skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawili żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżących następstw wykonania decyzji tj., że ponieśliby oni znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki.
Tym samym za nieuzasadniony należało również uznać argument podniesiony w zażaleniu, że skoro zarówno treść skargi jak i okoliczności faktyczne sprawy wskazywały, że wykonanie decyzji może spowodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, to Sąd powinien wstrzymać wykonanie decyzji. Sąd nie może bowiem domniemywać z treści skargi czy stanu faktycznego sprawy czy skarżący w następstwie wykonania decyzji poniósłby szkodę czy też decyzja spowodowałaby dla niego trudne do odwrócenia skutki. Powyższe powinno być bowiem wyraźnie wskazane przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] września 2010 r., w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.