Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżących B. i K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 21 września 2004 r. wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że organ odwoławczy powyższą decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 29 czerwca 2004 r. nakazującą skarżącym rozbiórkę garażu z blachy profilowanej o wymiarach 6 m x 3,40 m wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, na działce przy ul. [...] w Gdyni.
We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przywołana została argumentacja kwestionującą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. W piśmie z dnia 13 czerwca 2005r. skarżący uzupełnili treść wniosku i podnieśli, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę garażu spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sferze posiadanych przez nich praw (niemożność odtworzenia obiektu w dotychczasowym miejscu z uwagi na brak planu zagospodarowania przestrzennego oraz obowiązujące przepisy prawa budowlanego).
Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że zasadność wstrzymania wykonania decyzji uzależniona jest od rozmiarów szkody, zarówno majątkowej, jak i niemajątkowej (zaistnienia niebezpieczeństwa poniesienia straty na życiu i zdrowiu) lub też od niemożności przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. W złożonym wniosku skarżący nie określili ani wartości objętego nakazem rozbiórki obiektu, ani też straty związanej z jego rozbiórką. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Nie można także przyjąć, że skutki rozbiórki są trudne do odwrócenia. Przedmiotowy obiekt to garaż niedużej wielkości (6 m x 3,40 m), posadowiony na podwalinie betonowej nietrwale związany z gruntem, który może zostać rozebrany, bądź też przeniesiony, bez znacznej utraty wartości. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych z których wynika, że skarżący dokonali demontażu obiektu celem naprawy, renowacji konserwacji jego elementów (k. 44 akt administracyjnych organu I instancji). W tych okolicznościach wykonanie przez skarżących obowiązku rozbiórki, nie pociąga za sobą skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, że Sąd oddalił wniosek i powołując się na art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazał, iż rozbiórka garażu nie pociąga za sobą wyrządzenia szkody znacznej wartości oraz że garaż jako obiekt rozbieralny może zostać rozebrany i przeniesiony bez utraty wartości.
Zdaniem skarżących Sąd przy rozpatrywaniu wniosku, nie wziął pod uwagę wskazanych w nim, a także w skardze na decyzję złożonej do WSA oraz w aktach sprawy administracyjnej faktów. Trzeba wziąć pod uwagę, że przy obecnej treści przepisów prawa budowlanego nie ma możliwości budowy gdziekolwiek na przedmiotowej działce garażu z uwagi na odległość do granicy działek sąsiednich. Błędnie też przyjęto, że garaż można bez znacznej utraty jego wartości przenieść w inne miejsce, gdyż decyzja nakazująca rozbiórkę, dotyczy wprawdzie garażu ale ma on określoną lokalizację.
Sąd w uzasadnieniu postanowienia nie wykazał, że po dokonaniu rozbiórki, będzie można w tym samym miejscu ponownie zmontować rozebrany już garaż. Jedynie takie wykazanie, zdaniem skarżących, pozwalałoby przyjąć, że zdanie "Nie można także przyjąć, że skutki rozbiórki są trudne do odwrócenia" jest zdaniem prawdziwym, uzasadniającym oddalenie wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Oddalenie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostało poprzedzone wcześniejszymi, pogłębionymi rozważaniami, czy zostały spełnione ustawowe przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd przyjął, że skarżący nie wykazali, by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku skarżący nie określili wartości przedmiotowego obiektu, jak i wielkości straty związanej z jego rozbiórką. W związku tym brak jest podstaw do stwierdzenia, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody o znacznej wartości.
Nie można także przyjąć, że skutki rozbiórki są trudne do odwrócenia. Przedmiotowy obiekt jest niedużym garażem (6 m x 3,40 m), posadowionym na betonowej podstawie, nietrwale związany z gruntem. Może być zatem rozebrany, albo przeniesiony, bez znacznej utraty wartości. Wynika, to z treści akt administracyjnych w których znajduje się oświadczenie skarżących o dokonaniu demontażu garażu w celu naprawy i renowacji jego elementów. Dlatego z okoliczności przedmiotowej sprawy można wyprowadzić wniosek, że dokonanie rozbiórki, nie wywoła skutków o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Tych ustaleń Sądu skarżący nie podważyli. Nie jest również zasadny podniesiony przez nich zarzut nie wykazania przez Sąd, że po dokonaniu rozbiórki będzie można w tym samym miejscu ponownie zamontować rozebrany już garaż. Tej bowiem okoliczności Sąd nie był zobowiązany wykazywać ponieważ zależy ona od wyniku rozpoznania przez Sąd skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku i jeżeli ona będzie dla skarżących pozytywna to garaż jako obiekt z możliwością montażu będzie mógł być ustawiony w dotychczasowym miejscu.
W tej sytuacji na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.