Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem oddalił wniosek J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez niego do tego Sądu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2005 r. o odmowie uchylenia (w postępowaniu wznowieniowym) ostatecznej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 grudnia 2000 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie z dnia 23 października 2000 r., którą nakazano skarżącemu rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu letniskowego wraz z tarasem i zadaszeniem usytuowanego na działce Nr [...] w Borsku.
W ocenie Sądu I instancji zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z uwagi na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Tym samym nie jest więc zasadne zastosowanie w niniejszej sprawie środka prawnego w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
J. P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc zarzut naruszenia art. 61 § 3 (w zażaleniu omyłkowo powołano nieistniejący przepis art. 6143) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez pominięcie charakteru sprawy i narażenie skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Na tej podstawie J.P. domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przedmiotowa sprawa jest jedną z wielu spraw z miejscowości Borsk. Podobne sprawy oparte na takim samym stanie faktycznym powinny zostać rozstrzygnięte w taki sam sposób, zaś wykonanie decyzji w tych sprawach powinno nastąpić po zakończeniu postępowania sądowego. W istniejącej sytuacji i porze roku szkodliwość istniejącego stanu zabudowy dla otoczenia (od 1950 r.) jeżeli w ogóle istnieje, jest znikoma.
II OZ 1029/05
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W świetle unormowania art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Podkreślić przy tym wypada, że zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może ponadto dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Prawn. Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 122). Wydana w postępowaniu wznowieniowym decyzja odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej (jak w sprawie niniejszej) sama przez się nie nakłada na jej adresata obowiązku określonego działania bądź zaniechania i z tego względu nie nadaje się do wykonania. Obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego wynika z ostatecznej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 grudnia 2000 r. Jednakże wniosek o wstrzymanie wykonania nie odnosi się do tej decyzji, lecz został jednoznacznie skierowany do decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2005 r. która, jak wyżej zaznaczono, utrzymuje w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku o odmowie uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji dotychczasowej. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozwala zaś sądowi administracyjnemu na działanie z urzędu w zakresie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.