Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 17 października 2006 r., sygn. akt II OZ 1029/06

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił punkt III zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2006 r. dotyczącego wezwania skarżącego R. P. do uiszczenia wpisu w kwocie 200 (dwieście) złotych w sprawie z jego skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 18 listopada 2005 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że podana w zarządzeniu z dnia 15 grudnia 2005 r. wzywającym stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni – kwota 200 (dwieście) złotych, była nieprawidłowo ustalona. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej rozporządzeniem, wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie wynosiła 100 złotych.

W związku z powyższym na mocy art. 165 w zw. z art. 167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. zarządzenie z dnia 15 grudnia 2005 r. zostało uchylone.

We wniesionym przez R. P. zażaleniu, skarżący stwierdził, iż kwestionował on całe zarządzenie z dnia 15 grudnia 2006 r., a nie tylko jego punkt III.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie podlega oddaleniu.

Stwierdzić trzeba, iż zaskarżone orzeczenie z dnia 30 czerwca 2006 r. wydane zostało w granicach przepisu art. 165 w zw. z art. 167 p.p.s.a., bowiem zarządzenie z dnia 15 grudnia 2005 r. w części określającej wysokość wpisu należnego w sprawie jest niewątpliwie zarządzeniem spełniającym dyspozycję wskazanych wyżej norm prawnych.

Nie można więc zaskarżonemu zarządzeniu przypisać naruszenia prawa.

Zauważyć należy, iż skarżący samego faktu uchylenia punktu III zarządzenia z dnia 15.12.200 nie kwestionuje. Tak więc skarżący w żaden sposób nie zakwestionował treści zarządzenia z dnia 30.

1. 06. 2006 r., ale odniósł się do kwestii które przedmiotem tegoż zarządzenia nie były.

W związku z powyższym na mocy art. 184 w zw. z art.197 § 2 i 198 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.