Uzasadnienie
W dniu 30 sierpnia 2010 r. skarżący otrzymali odpisy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (zwrotne potwierdzenie doręczenia w aktach sprawy) o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie zwrotu pisma w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew.
Pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. E. L., J. L. oraz J. L. zakwestionowali m.in. zarządzenie przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przez pisma, o których mowa w powyżej cytowanym przepisie należy rozumieć między innymi skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Przepis art. 214 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, iż jeśli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych, do których zalicza się na mocy art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. wpis, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Wysokość należnego wpisu, o którym mowa w powyższych przepisach, ustala się w zależności od rodzaju sprawy, w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej rozporządzenie Rady Ministrów – dalej zwane "rozporządzeniem").
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zaskarżonym zarządzeniem prawidłowo wezwano skarżących, w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia, do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych. Skarżący nie podlegają bowiem ustawowemu zwolnieniu z tego obowiązku (art. 239 p.p.s.a.), jak również nie zostali z niego zwolnieni w wyniku przyznania im prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.