Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 365/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] z dnia 8 lipca 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu zarządzenia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 8 lipca 2015 r. skarżąca [...] zwróciła się do WSA w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ponieważ skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (pomimo takiego wskazania w treści pisma z dnia 8 lipca 2015 r.), zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2015 r., przesłano skarżącej urzędowy formularz PPPr celem wypełnienia i nadesłania do sądu wojewódzkiego - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Przesyłkę zawierającą to wezwanie pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 23 lipca 2015 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru karta 23).
A zatem termin do nadesłania uzupełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał dla skarżącej w dniu 30 lipca 2015 r.
Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżąca nie złożyła w sądzie wypełnionego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy WSA w Gdańsku, zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2015 r., pozostawił wniosek z dnia 8 lipca 2015 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania a skarżąca wniosła sprzeciw od tego zarządzenia, podnosząc, że w zarządzeniu błędnie uznano, iż nie zachowano warunków formalnych w konsekwencji czego doszło do naruszenia art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), poprzez jego zastosowanie oraz art. 255 Ppsa poprzez jego niezastosowanie.
Wskazując na powyższe sąd I instancji podniósł, że wnioskująca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co wymagane jest na podstawie powołanego art. 252 § 2 Ppsa. Dalej wskazał, że skarżąca, pomimo takiego wskazania, nie załączyła do pisma z dnia 8 lipca 2015 r. urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, a wezwana zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2015 r., do nadesłania wypełnionego urzędowego wniosku o przyznania prawa pomocy nie uczyniła zadość temu wezwaniu. Z tych wszystkich względów sąd I instancji pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik Wspólnoty adw. P. F., zaskarżając je w całości i zarzucając mu:
- - na podstawie art. 174 pkt 2 Ppsa naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- 1. naruszenie art. 257 Ppsa poprzez jego błędne zastosowanie, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, podczas gdy Sąd, na podstawie art. 255 Ppsa winien wezwać skarżącą Wspólnotę do złożenia dodatkowego oświadczenia dot. jej stanu majątkowego i dochodów;
- 2. naruszenia art. 255 Ppsa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy oświadczenie skarżącej Wspólnoty było niewystarczające dla ustalenia jej stanu majątkowego i możliwości finansowych, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż sąd winien, na podstawie art. 255 Ppsa, wezwać Wspólnotę do złożenia dodatkowego oświadczenia dot. jej stanu majątkowego i dochodów.
Mając na uwadze powyższe wnosi o:
- - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do WSA w Gdańsku do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 Ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 Ppsa wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 Ppsa, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 Ppsa).
W przedmiotowej sprawie z uwagi na to, że skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego WSA w Gdańsku z dnia 17 lipca 2015 r., przesłano skarżącej urzędowy formularz PPPr celem wypełnienia i nadesłania do tegoż sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania..
Pomimo to, skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła w sądzie wypełnionego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy.
Postępowanie sądowe, w tym również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji sąd I instancji nie miał innej możliwości, jak tylko pozostawić wniosek bez rozpoznania, bowiem skutek taki określony został w powołanym wyżej art. 257 Ppsa.
Oznacza to, że zasadnie sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odnosząc się do argumentów skarżącej wymienionych w zażaleniu Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 255 Ppsa, dopiero jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 Ppsa, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że strona może wnieść o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, w tym także złożyć kolejny wniosek w tym przedmiocie, dochowując wymogów formalnych takiego wniosku, co wynika z treści art. 243 § 1 Ppsa.