Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1029/14 na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) odmówił wyłączenia sędziego WSA Barbary Drzazgi, sędziego WSA Danuty Rzyminiak-Owczarczak i sędziego WSA Tomasza Świstaka od orzekania w sprawie ze skargi Z. A. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że z oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziów WSA Barbarę Drzazgę, Danutę Rzyminiak - Owczarczak i Tomasza Świstaka nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Sąd podzielił także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędziowie którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożyli oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Dodatkowo Sąd podkreślił, że strona skarżąca nie wykazała w uzasadnieniu swojego wniosku żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Samo twierdzenie skarżącego, że domaga się wyłączenia sędziego z uwagi na nieznajomość określonego aktu prawnego, niestosowania procedur i niewłaściwej interpretacji prawa przy rozstrzyganiu spraw dotyczących jego żywotnych potrzeb lub też wcześniejsze nieuwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nie uzasadnia w sposób należyty żądania strony, bowiem nie dotyczy żadnej z okoliczności wymienionych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z. A., wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 p.p.s.a. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p.p.s.a., natomiast art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W niniejszej sprawie sędziowie, których wyłączenia domaga się skarżąca, złożyli oświadczenia z dnia 27 sierpnia 2015 i z dnia 28 sierpnia 2015 r., że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W tym miejscu wypada jedynie przytoczyć, że jak stwierdził Sąd Najwyższy: "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).
Argumenty skarżącej zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonych przez sędziów oświadczeń. W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego Barbary Drzazgi, Danuty Rzyminiak - Owczarczak i Tomasza Świstaka i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu I instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżąca nie podniosła żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd I instancji stanowiska.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.