Uzasadnienie
W dniu 12 września 2009 roku J.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2009 roku w przedmiocie pozbawienia uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie.
Zarządzeniem z dnia 29 września 2009 roku Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazała, że uprawnienia kombatanckie wiążą się ze świadczeniem emerytalnym, a zatem sprawa objętą skargą jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym, w ocenie skarżącej, nie ma ona obowiązku uiszczania wpisu sądowego od skargi na podstawie wyłączenia zawartego w przepisie art. 239 pkt 1 lit. e ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach z zakresu skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, a dotyczących kombatantów wynosi 100 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości, bowiem zakres przedmiotowej zaskarżonej decyzji dotyczy pozbawienia uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie.
W treści zażalenia skarżąca zmierza do wykazania, że skoro kwestia posiadania uprawnień kombatanckich (czy też pochodnych od uprawnień kombatanckich uprawnień wdowy po kombatancie) ma bezpośredni wpływ na wysokość świadczenia emerytalnego, to konsekwencją takiego stanu rzeczy jest zakwalifikowanie spraw dotyczących kombatantów do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Stosownie zaś do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Nie ulega wątpliwości, że uprawnienia kombatanckie wiążą się z określonymi świadczeniami emerytalnymi, podobnie jak wiążą się z szeregiem innych przywilejów, często o charakterze finansowym. Nie może to jednak oznaczać, że sprawy kombatanckie są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych. Odmienna interpretacja, sprzeczna z zasadami prawidłowej legislacji, prowadziłaby do wniosku, że regulacja z przepisu § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku jest całkowicie bezcelowa, ponieważ i tak każda sprawa kombatancka objęta byłaby wyłączeniem określonym w art. 239 pkt 1 lit. e ustawy. Sprawy kombatanckie, jako odrębna kategoria spraw zostały bowiem wyodrębnione w cytowanym rozporządzeniu i wobec tego skargi w tych sprawach podlegają opłacie stałej w kwocie 100 złotych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.