Uzasadnienie
Po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał P. K. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego i jednocześnie odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi K. K. i P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Sąd I instancji podkreślił, że faktem jest, iż gospodarstwo skarżącego składa się z 5 osób, w tym trójka dzieci w wieku szkolnym, jednakże posiadany przez niego majątek obejmuje: mieszkanie o powierzchni 62 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 2,4 ha, a także kamienicę w T. M. Ponadto, Sąd miał na uwadze dochody skarżącego, które wynoszą 3 319 zł miesięcznie i mają charakter stały.
Sąd I instancji wskazał, że możliwości finansowe skarżącego, biorąc pod uwagę kwotę miesięcznych dochodów, są ograniczone i dlatego też przyznał skarżącemu profesjonalnego pełnomocnika, gdyż samodzielne jego opłacenie mogłoby spowodować powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym skarżącego i jego rodziny. Sąd I instancji zaznaczył ponadto, że ewentualne koszty sądowe mogące wystąpić w trakcie prowadzonego postępowania (ewentualny wpis od skargi kasacyjnej i opłaty kancelaryjne) są w zasięgu możliwości finansowych skarżącego, tym bardziej, że dotychczasowe koszty tj. 200 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi oraz 100 zł z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem skarżący poniósł samodzielnie.
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, że otrzymywana przez niego kwota z tytułu najmu wynosi 3 319 zł brutto, a więc po odliczeniu podatków pozostaje do zagospodarowania jedynie kwota 2 300 zł netto.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie realnego prawa do sądu stronie, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym może mieć miejsce gdy ubiegający się o nie wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa).
Biorąc pod uwagę ogólną sytuacją majątkową skarżącego oraz potencjalne koszty postępowania sądowego w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena sytuacji materialnej skarżącego dokonana przez Sąd I instancji jest wnikliwa i prawidłowa, a orzeczenie o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu, odpowiada prawu.
Podkreślić należy, iż na obecnym etapie postępowania sądowego ewentualnym kosztem jaki będzie musiał ponieść skarżący pozostanie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i z mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.