Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie Przewodniczący Sędzia NSA A. Z. umorzył postępowanie wszczęte skargą R. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w postaci nie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Czerniejewa z dnia 20 czerwca 2005r. nr [...] w sprawie czasowego odebrania zwierząt i przekazania ich do schroniska dla zwierząt we Wrześni, wobec wydania decyzji z dnia 14 grudnia 2005r., nr SKO-P/51/05 utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek R. P. o wyłączenie sędziego A. Z. od orzekania w sprawie z powyższej skargi. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podał, że z oświadczenia złożonego przez sędziego A. Z. wynika, że pomiędzy nim a stronami postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego skargą R. P. nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności przy rozstrzyganiu sprawy, a skarżący we wniosku o wyłączenie sędziego (pismo z dnia 19 kwietnia 2006r.) nie powołał żadnych okoliczności objętych zakresem ustawowych przesłanek zasadności wniosku o wyłączenie sędziego. Powyższe w ocenie Sądu uzasadniało oddalenie wniosku na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ustawą".
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości i wyłączenie sędziego A. Z. od orzekania w sprawie gdyż (cyt.) "sędzia ten dopuścił się ciężkiej i niewybaczalnej obrazy" osoby skarżącego, albowiem w powołanym postanowieniu z dnia 16 marca 2006r. poświadczył nieprawdę twierdząc, że skarżącemu czasowo odebrano zwierzęta i przekazano do schroniska dla zwierząt we Wrześni.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 19 ustawy sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Skoro ze znajdującego się w aktach sprawy (k.
45) oświadczenia sędziego, którego dotyczy wniosek wynika, że w powołanej sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, w której orzekał, pomiędzy nim i stronami nie zachodzi stosunek osobisty, o którym mowa w art. 19 ustawy - brak było podstaw do orzeczenia przez Sąd I instancji o wyłączeniu tego sędziego od orzekania w sprawie. Każde wystąpienie o wyłączenie sędziego powodowane innymi przyczynami niż te, które leżą u podstaw instytucji wyłączenia sędziego powinno być bowiem traktowane jako nadużywanie przez strony tego uprawnienia.
Tymczasem z treści zażalenia wynika, że skarżący w istocie polemizuje z treścią postanowienia tego Sądu z dnia 16 marca 2006r. umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą na bezczynność organu, zarzucając mu niezgodność z prawem wywołaną postępowaniem sędziego. W takiej sytuacji podkreślić należy, że w postępowaniu wpadkowym wywołanym złożonym wnioskiem o wyłączenie sędziego nie można oceniać prawidłowości orzeczenia wydanego w sprawie głównej. Ocena taka może zostać dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w razie rozpoznawania środka odwoławczego wniesionego od tego orzeczenia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.