Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 161/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę I. T. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 9 maja 2017 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 18 maja 2017 r. zobowiązano Skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w celu doręczenia organowi, zakreślając termin 7 dni na wykonanie wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty zobowiązano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wezwania te doręczono Skarżącej w dniu 25 maja 2017 r., a zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upływał w dniu 1 czerwca 2017 r. W wyznaczonym terminie Skarżąca uiściła wymagany wpis ale nie dostarczyła odpisu zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 161/17, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił zażalenie Skarżącej, wskazując, iż w terminie do tego przewidzianym nie nadesłała odpisu zażalenia, a tym samym nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w wyznaczonym do tego terminie. W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie wpisu od zażalenia uiszczonego przez Skarżącą.
W zażaleniu Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazała, że uiściła opłatę od zażalenia osobiście w kasie sądu w dniu 26 maja 2017 r. Oświadczyła, że nie zrozumiała wezwania z 19 maja 2017 r. i odczytała je jako zobowiązanie do złożenia podpisu, które wykonała już w dniu 3 kwietnia 2017 r. Stwierdziła, że dopiero teraz z uzasadnienia postanowienia z 4 lipca 2017 r. dowiedziała się, że chodzi o złożenia dodatkowego egzemplarza zażalenia z dnia 9 maja 2017 r., w związku z czym dołączyła odpis tego zażalenia do aktualnie składanego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Powyższy przepis nakłada na stronę postępowania sądowoadministracyjnego obowiązek procesowy, od którego realizacji ustawa uzależnia skuteczność pisma. Wskazać należy, iż brak odpisu zażalenia w tym zakresie jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie zażaleniu prawidłowego biegu i nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów zażalenia przez sąd.
Podkreślić należy, że obowiązek załączenia odpisu pisma spoczywał – z mocy przepisów ustawy – na Skarżącej. Wobec faktu niedołączenia przez Skarżącą do zażalenia z dnia 9 maja 2017 r. jego odpisu - przewodniczący wydziału zobowiązany były zastosować art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywając stronę o uzupełnienie wspomnianego braku. Wezwanie, które zostało skutecznie doręczone Skarżącej (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 30 akt sprawy), zawierało wyraźne wskazanie, iż termin do uzupełnienia wskazanego w nim braku wynosi 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz zastrzeżenie, iż skutkiem niedopełnia powyższego obowiązku procesowego będzie odrzucenie zażalenia.
W tym kontekście nie ma znaczenia błędne przeświadczenie Skarżącej co do treści wezwania, które uznała za wezwanie do uzupełnienia podpisu skargi, co uczyniła wcześniej w dniu 3 kwietnia 2017 r. Przesłane Skarżącej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 9 maja 2017 r. w postaci odpisu tego zażalenia (k. 26 akt) było sformułowane jednoznaczne i nie budziło jakichkolwiek wątpliwości co do treści nakładanego obowiązku. Wobec tego Skarżąca powinna była postąpić zgodnie z jego treścią. Na możliwość wykonania tego obowiązku wskazuje także to, że Skarżąca uiściła wpis sądowy od zażalenia co należy zaliczyć do czynności bardziej wymagających niż sporządzenie odpisu i jego nadesłanie. Oświadczenie Skarżącej, że błędnie odczytała skierowane do niej wezwanie nie uzasadnia uchylenia skarżonego postanowienia. Zasadnicze znaczenie ma bowiem to, że w terminie do tego wyznaczonym odpis zażalenia nie został nadesłany i nie można było nadać dalszego biegu jej zażaleniu. Sytuacji tej nie zmienia także przesłanie brakującego odpisu na etapie rozpatrywanego obecnie zażalenia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, gdyż w okolicznościach procesowych niniejszej sprawy sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był do zastosowania dyspozycji art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.