Uzasadnienie
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 25 sierpnia 2005 r., pismem z dnia 31 sierpnia 2005 r. T. B., pełnomocnik skarżących, została zobowiązana do uiszczenia wpisu w wysokości 25 tys. złotych (50 x 500 zł.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skarg.
Na powyższe zarządzenie T. B. wniosła zażalenie. W zażaleniu tym podniosła, że skarżących nie stać na uiszczenie tak wysokiej opłaty, a ponadto uzyskała w Sądzie informację, że policzono wspólny wpis dla osób mieszkających pod tym samym adresem i noszących to samo nazwisko. Zdaniem T. B. liczba ta daje inna niż wskazane przez Sąd 50 wpisów. W zażaleniu wniesiono o uchylenie zarządzenia i określenia wysokości wpisu na 500 zł.. dla wszystkich skarżących łącznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne. Sąd powinien w wezwaniu do uiszczenia wpisów od wniesionych skarg poinformować pełnomocnika skarżących, które skargi zostały uznane za podlegające opłacie wspólnej w oparciu o art. 214 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Łączna ilość wpisów stanowi kwotę, którą pełnomocnik musi prawdopodobnie zebrać od skarżących i nie można dopuścić do sytuacji, w której nie ma jasności, kto jest zobowiązany do uiszczenia wpisu i w jakiej wysokości. Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżących przed uiszczeniem wpisu musi posiadać wiedzę na temat zobowiązanych do uiszczenia wpisu i osób, których skargi sąd uznała za podlegające jednej opłacie.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.