Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 151/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił na wniosek skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi.
Sąd, odmawiając skarżącej przywrócenia terminu, powołał się na treść art. 86 § 1, art. 87 § 1, 2 i 4, art. 73 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Wskazał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu skarżąca nie informowała Sądu o adresie do korespondencji w Warszawie, a co więcej w samej skardze skarżąca nie podała jakiegokolwiek innego adresu (aniżeli ten, który widniał na kopercie po stronie nadawcy i który pokrywał się z adresem, na który były doręczane skarżącej pisma w postępowaniu administracyjnym), pod jaki miała być kierowana korespondencja do niej.
W ocenie Sądu, uchybienie terminu wynikało z braku staranności samej skarżącej, która osobiście inicjując postępowanie sądowoadministracyjne poprzez złożenie skargi, miała świadomość tego, że studiuje w W., a w związku z tym – zdając sobie sprawę, jak sama wskazuje, z częstego przebywania zarówno pod adresem "domowym" albo "studenckim" – winna była wybrać taki adres do korespondencji albo tak zorganizować sobie kwestie odbioru pism pod jej nieobecność (chociażby poprzez udzielenie pod wskazanym adresem osobie trzeciej pełnomocnictwa pocztowego do odbioru w jej imieniu korespondencji), by korespondencja kierowana na wskazany przez nią Sądowi adres ([...]) dochodziła do jej wiadomości. Nie podjęcie przez skarżącą w opisanym przez nią stanie faktycznym takich działań skutkować musi stwierdzeniem niedochowania wymaganej staranności przez skarżącą. Korespondencja, a w tym ww. wezwania były kierowane na wskazany przez skarżącą przy wnoszeniu skargi adres (pokrywający się zresztą z adresem, pod którym skarżąca odbierała wcześniej korespondencję w postępowaniu administracyjnym).
Wskazane zatem przez nią w piśmie z dnia 2 maja 2018 r. okoliczności nie uprawdopodabniają braku jej winy w niedochowaniu terminu na wypełnienie obowiązków procesowych nałożonych nań przez Sąd przedmiotowymi wezwaniami.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła M. P., podtrzymując dotychczasową argumentację dotyczącą jej pobytu pod dwoma adresami, tj. "na Wybrzeżu" i "w W.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełniła dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać, że w okolicznościach tej sprawy skarżącej nie zostały prawidłowo doręczone wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwania te zostały doręczone skarżącej w trybie doręczenia zastępczego na podstawie art. 73 p.p.s.a. Przesyłka bowiem została skierowana na prawidłowy adres, tj. na adres wskazany przez skarżącą przy składaniu skargi (adres nadawcy), który to adres pokrywał się z tym, który występował także w postępowaniu administracyjnym. Innego adresu skarżąca nie wskazała. Wynika z tego, że podnoszona przez skarżącą okoliczność, że przebywa również w W. nie daje podstaw do stwierdzenia jakoby uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej. W tym zakresie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca nie dopełniła należytej staranności we wskazaniu adresu, na który Sąd Administracyjny powinien kierować przesyłkę.
Dla tej oceny nie ma znaczenia to, że skarżąca może okresowo przebywać pod różnymi adresami. Inicjując postępowanie przed sądem administracyjnym powinna sama zagwarantować to aby korespondencja skutecznie docierała do jej wiadomość, czego w tej sprawie nie uczyniła, wiedząc, że może okresowo przebywać pod różnymi adresami, co świadczy o braku należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy w postępowaniu przed Sądem Administracyjnym.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że wskazywana przez skarżącą argumentacja nie dawała podstaw do uwzględnienia wniosku.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.