Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2008r.sygn. akt VII SA/Wa 1656/05 odrzucił zażalenie D. W., M.a W., M. W. i J. W. na postanowienie z dnia 15 lipca 2008r. odmawiające M. W. i J. W. uzupełnienia postanowienia Sądu z dnia 9 maja 2008r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 9 maja 2008r. odrzucono skargę. Skarżący w dniu 12 czerwca 2008r. złożyli wniosek o uzupełnienie wymienionego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2008r. odmówił M. W. i J. W. uzupełnienia orzeczenia. Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli zażalenie, które zostało odrzucone jako niedopuszczalne. Sąd podał, iż ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) nie przewiduje środków zaskarżenia od postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia orzeczenia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniesiono, że w przypadku gdy ustawa przewiduje wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, iż na takie postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie takiego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. Sąd doręczając odpis postanowienia z dnia 15 lipca 2008r. pouczył strony, iż zażalenie na powyższe postanowienie nie przysługuje.
Zażalenie na postanowienie z dnia 21 października 2008r. wniosła M. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Stosownie do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stronie przysługuje zażalenie na postanowienia Sądu pierwszej instancji wymienione w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w art. 194 § 1 p.p.s.a. Postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienie postanowienia o odrzuceniu skargi nie zostało wskazane przez ustawodawcę jako to, od którego przysługują środki zaskarżenia. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odrzucił wniesione zażalenie jako niedopuszczalne.
Zażalenie M. W. nie podnosi żadnych uzasadnionych zarzutów.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia