Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", ponieważ skarżąca nie uzupełniła w terminie na wezwanie Sądu braku formalnego skargi przez jej podpisanie.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc, że za pośrednictwem organu wnosiła skargę, która była podpisana, egzemplarz skargi który został przekazany do Sądu jest kopią.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w terminie. Jak trafnie wskazał Sąd, wezwanie do podpisania skargi, w terminie 7 dni, zostało doręczone skarżącej w dniu 9 lipca 2018 r., a zatem do dnia 16 lipca 2018 r. przysługiwał skarżącej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie. Skarżąca zaś podpisała przedmiotową skargę dopiero 20 lipca 2018 r., a więc już po terminie zakreślonym przez Sąd I instancji. Ponadto w postępowaniu zażaleniowym Sąd I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, które nie potwierdziło twierdzeń skarżącej jakoby znajdujący się w aktach sądowych egzemplarz skargi nie był oryginałem. Dlatego argumentację skarżącej w tym zakresie należy uznać za gołosłowną, która w konsekwencji nie mogła stanowić podstawy do kwestionowania zasadności skierowanego do skarżącej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ponieważ nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie (podpisanie skargi po terminie) powinno skutkować odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.