Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2018 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w pkt 1 odrzucił sprzeciw; w pkt 2 zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami z 19 czerwca 2018 r., doręczonymi 26 czerwca 2018 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w wysokości 100 zł oraz do własnoręcznego podpisania sprzeciwu, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.
Wykonując powyższe wezwanie skarżący uiścił w zakreślonym terminie wpis sądowy, natomiast podpisany egzemplarz sprzeciwu, zamiast do Sądu wysłał do siedziby organu Wojewody Świętokrzyskiego. Przesyłka wpłynęła do organu 3 lipca 2018 r., jednak data ta nie może zostać uznana za datę uzupełnienia braków formalnych skargi. W sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do Sądu, a złożone zostało do organu, najwcześniejszą datą, jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do Sądu.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie za datę złożenia podpisanego sprzeciwu należało uznać datę jego wysłania przez organ do WSA w Kielcach, co miało miejsce 4 lipca 2018 r. Tym samym brak formalny sprzeciwu został przez skarżącego usunięty po terminie, który upłynął 3 lipca 2018 r.
Skarżący pismem z dnia 23 sierpnia 2018 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 13 sierpnia 2018 r. zarzucając mu naruszenie:
- – art. 64c § 2 i 4 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i nieprzekazanie Sądowi przez organ kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, podczas gdy akta te zostały przekazane jako niekompletne bowiem zawierały braki formalne w sprzeciwie – brak podpisu strony wnoszącej sprzeciw, zaś skarżący mając na uwadze brzmienie tego przepisu uzupełnił braki formalne bezpośrednio do organu, aby organ mógł następnie przekazać kompletne i uporządkowane akta Sądowi, gdzie organ winien wezwać skarżącego do podpisania sprzeciwu skoro ujawnił taki brak, czego nie uczynił;
- – art. 64b § 2 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie i odrzucenie sprzeciwu, podczas gdy sprzeciw od decyzji został uzupełniony o wszystkie wymagania formalne, do których uzupełnienia został wezwany skarżący;
- – art. 65 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie gdzie skarżący wykonał braki formalne sprzeciwu poprzez jego podpisanie i złożenie egzemplarza sprzeciwu wprost do organu co winno skutkować zachowaniem terminu do wykonania braków formalnych.
Ponadto skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Z art. 64 b § 2 p.p.s.a. wynika m.in., że sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sprzeciw powinien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W razie stwierdzenia braku podpisu, przewodniczący na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. ma obowiązek wezwać stronę o uzupełnienie tego braku formalnego.
Wbrew stanowisku skarżącego organ administracji nie jest uprawniony do badania warunków formalnych sprzeciwu, gdyż jest to kompetencja sądu administracyjnego. Określony w art. 64c § 4 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi przez organ kompletnych i uporządkowanych akt sprawy nie oznacza, że organ kontroluje warunki formalne sprzeciwu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma ponadto zastosowania przepis art. 65 k.p.a., powołany w zażaleniu.
Z akt wynika, że w niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału w piśmie z dnia 25 czerwca 2018 r. wezwał skarżącego do podpisania sprzeciwu w budynku sądu, lub nadesłania podpisanego egzemplarza sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zarówno wezwanie jak i zawarte w nim pouczenie są sformułowane w sposób prawidłowo i jednoznaczny. Zasadnie Sąd Wojewódzki wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że w sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do Sądu, a złożone zostało do organu, najwcześniejszą datą, jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do Sądu (por. postanowienie NSA z 14 kwietnia 2014 r., I OSK 889/15). Zaznaczyć należy, że termin siedmiodniowy przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z wysłaniem podpisanego egzemplarza sprzeciwu do organu zamiast do Sądu, to Wojewódzki Sąd Administracyjny miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż skarżący w zażaleniu wniósł również o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Wszystkie więc podane przez stronę okoliczności, mające usprawiedliwić nieprawidłowe wykonanie wezwania sądowego będą podlegać ocenie w ramach rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosku złożonego w trybie art. 87 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.