Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z jego uzasadnieniem wydanego w dniu 24 sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania do złożenia wniosku PPF wypełnionego i podpisanego osobiście przez skarżącego, wniosku takiego nie złożył. Sąd tym samym nie miał podstaw do uznania, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W zażaleniu wniesionym na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego podniósł, że nie otrzymał z Sądu formularza, zatem nie ponosi winy za brak wniesienia wniosku na urzędowym formularzu. Jednocześnie pełnomocnik ponownie wskazał na ciężką sytuacje materialną skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego W. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w swoim imieniu. W związku z powyższym został wezwany pismem z dnia 3 listopada 2004 r., doręczonym w dniu 12 listopada 2004 r., do złożenia wniosku wypełnionego przez skarżącego. Do pisma tego został dołączony kolejny urzędowy formularz PPF. W tym stanie rzeczy twierdzenia pełnomocnika skarżącego, że nie otrzymał on po raz drugi formularza wniosku, nie znajdują uzasadnienia. Okoliczność nieotrzymania przesyłki z Sądu nie została przez pełnomocnika skarżącego ani wykazana ani uprawdopodobniona, z akt sprawy wynika zaś, że została ona prawidłowo doręczona.
Dlatego należało orzec, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.