Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie P.B. i M.B. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 marca 2013 r. odrzucającego skargę kasacyjną skarżących od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 grudnia 2012 r. oddalającego skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z [...] marca 2012 r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy.
Sąd I instancji wyjaśnił, że zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Zażalenie na postanowienie z 14 marca 2013 r. skarżący sporządzili i podpisali osobiście, pomimo, że zostali pouczeni o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. W związku z powyższym Sąd I instancji zażalenie odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Wskazali, że nie stać ich na ustanowienie fachowego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Treść cytowanego przepisu jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Nie budzi również wątpliwości, że skarżący osobiście sporządzili i złożyli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pomimo, że o wymogach związanych z wniesieniem przedmiotowego zażalenia zostali pouczeni wraz z doręczeniem odpisu postanowienia z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Sąd I instancji był zobowiązany do odrzucenia zażalenia na powyższe postanowienie, stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący podnoszą, że nie są w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika. Argumenty te powinny stanowić uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a nie zażalenia i nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.