Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2018 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę B. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2018 r. nakazujące skarżącej wykonanie oceny technicznej dwóch budynków gospodarczych oraz ustępu na działce nr [...] w miejscowości C. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 czerwca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2018 r., jednak w zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu.
Dlatego też Sąd Wojewódzki odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skarżąca pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 8 sierpnia 2018 r. zarzucając mu naruszenie:
- 1. art. 33 § 1 w zw. z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że interes prawny w niniejszej sprawie dotyczącej tylko i wyłącznie nałożenia obowiązku wykonania oceny technicznej budynków, ma ktoś inny poza skarżącą i w konsekwencji błędne uznanie, że skarga zawiera brak formalny w postaci braku dodatkowego odpisu;
- 2. art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niewezwanie pełnomocnika skarżącej do wskazania w skardze innego uczestnika postępowania, który w ocenie sądu ma interes prawny do udziału w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięcie braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje odrzucenie skargi w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2018 r. został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza jej odpisu. W zakreślonym terminie do wykonania zarządzenia nie wykonano nałożonego obowiązku, mimo, że treść wezwania była sformułowana w sposób jasny i czytelny, w szczególności wskazano jakiej czynności procesowej należy dokonać, w jakim terminie oraz jakie są skutki prawne jej niewykonania.
Brak właściwych działań ze strony pełnomocnika skarżącej, a w konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych skargi uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż przepis art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego wskazuje na jakie podmioty może zostać nałożony obowiązek przedłożenia oceny technicznej. Tymi podmiotami są uczestnicy procesu budowlanego, wymienieni w art. 17 Prawa budowlanego, właściciel oraz zarządca obiektu budowlanego. Z kolei przepis art. 81c ust. 3 ustawy Prawo budowlane przyznaje prawo złożenia środka zaskarżenia od postanowienia nakładającego obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz, nie określając, a zwłaszcza nie zawężając kręgu podmiotów uprawnionych.
Zatem należy przyjąć, iż takie prawo przysługuje każdej ze stron postępowania albowiem nałożenie obowiązku dostarczenia oceny technicznej w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie jest merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy, a jedynie prowadzi do gromadzenia lub też uzupełnienia materiału dowodowego, w ramach postępowania prowadzonego w szerszym zakresie. Zatem nie ma przeszkód prawnych by osoby będące stronami postępowania prowadzonego np. w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego mogły kwestionować zasadność nakładania określonych w treści art. 81c Prawa budowlanego obowiązków w ramach ogólnie prowadzonego postępowania.
Również w wyroku z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 1356/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skoro przepis art. 81c ust. 3 Prawa budowlanego nie zawiera żadnych ograniczeń co do tego, kto może złożyć zażalenie na postanowienie, to nie można wprowadzać w tym zakresie ograniczeń i zastępować ustawodawcy, tym bardziej że w art. 28 ust. 2, art. 40 ust. 3 i art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego wyraźnie określono kto jest stroną postępowania, zawężając tym samym unormowanie art. 28 k.p.a. Z faktu, że adresatami postanowienia wydanego na podstawie art. 81c Prawa budowlanego mogą być uczestnicy procesu budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, nie można wyciągać wniosku, że tylko oni są stronami postępowania. Podobnie jak inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego wymienieni w art. 52 Prawa budowlanego, jako adresaci decyzji (postanowień) wydawanych na podstawie art. 48, 49, 50a i 51, nie są jedynymi podmiotami mającymi przymiot strony w tych postępowaniach.
Z tych względów w niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki zasadnie wezwał stronę skarżącą o złożenie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.