Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. D. i T. D.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skargę kasacyjną radca prawny reprezentujących skarżących wniósł w dniu 8 lipca 2005 r., jednak do dnia 22 lipca 2005 r. wpis od tej skargi nie został opłacony. Zważywszy na to, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zastosował przewidziany w tym artykule rygor, polegający na odrzuceniu skargi bez wezwania do uiszczenia od niej wpisu.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżących wskazał, że Sąd bezzasadnie przyjął, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie podlega opłacie stałej (wpisowi stałemu). Jego zdaniem z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynika, że Sąd w pierwszej kolejności winien zbadać, czy dana sprawa nie jest objęta wpisem stosunkowym. Jako że skarżący wskazali, iż ich sprawa dotyczy określonych dla nich, ściśle wymienionych w skardze kasacyjnej należności pieniężnych (co znalazło wyraz w tym, iż wskazano w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu sprawy), przeto należało zastosować przepisy o wpisie stosunkowym. Na poparcie swej argumentacji pełnomocnik skarżących wskazał na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sądu Najwyższego i opinie doktryny.
Pełnomocnik skarżących wskazał również, iż przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w § 5 ust. 2 przewidziały, iż w każdym przypadku należy wezwać pełnomocnika skarżących do uiszczenia każdego wpisu, niezależnie od tego czy jest to wpis stały czy też stosunkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.
Art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w skardze kasacyjnej skarżący określili wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 700 zł (dowód – k. 33).
Jak wskazuje doktryna, regulujący zagadnienie wpisu stosunkowego art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się do należności pieniężnych objętych aktem lub czynnością stanowiącą przedmiot zaskarżenia. Ta należność stanowi też wartość przedmiotu zaskarżenia, którą należy podać w piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji (tj. skarga, skarga kasacyjna). W przypadku nieopłacenia przez skarżącego wpisu stosunkowego, następuje wezwanie go przez przewodniczącego do uiszczenia tej opłaty w wyznaczonym terminie – B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, s. 537 i s. 539. Oprócz tego, wskazuje się, że jeżeli w skardze kasacyjnej podano:"wartość przedmiotu sporu: brak", to pełnomocnik skarżącego – radca prawny powinien bez wezwania uiścić wpis stały – T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis s. 609.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący w skardze kasacyjnej wszczynającej postępowanie w II instancji, podali wartość przedmiotu zaskarżenia określając ją kwotą 700 zł (siedemset złotych), co oznacza, że w sprawie mają zastosowanie regulacje Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczące wpisu stosunkowego od skargi kasacyjnej. Dlatego, nie było podstaw by Sąd zastosował wobec nich przepisy o wpisie stałym od skargi kasacyjnej. Wobec tego zaś, odrzucenie skargi kasacyjnej w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, było całkowicie bezzasadne.
Odnosząc się do argumentów pełnomocnika skarżących, iż w sprawie może mieć zastosowanie § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, iż powołany przepis nie ma zastosowania do skargi kasacyjnej – tak m.in. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2004 r., GSK 566/04.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.