Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Łd 17/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej "[...]" Spółce Akcyjnej w Warszawie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia sąd, powołując się na przepis art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wskazał, iż w złożonym wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej nie wskazał okoliczności mogących uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Taką okolicznością nie może być niewłaściwe odczytanie wezwania doręczonego przez sąd, zwłaszcza, że pełnomocnik w złożonym wniosku sam wskazał, iż w treści wezwania znajdowała się adnotacja wzywająca do podpisania skargi. Nadto wezwanie doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi, będącemu radcą prawnym.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości przez Spółkę Akcyjną "[...]". W zażaleniu pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie przez WSA w Łodzi art. 87 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 32 regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych polegające na błędnym przyjęciu, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sytuacji gdy otrzymane przez pełnomocnika wezwanie zatytułowane zostało nie jako wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi lecz "wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego".
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie biegu skardze z dnia 23 grudnia 2004 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu złożonego zażalenia pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi różnicuje braki formalne pisma i konsekwencje ich nieuzupełnienia oraz brak opłaty sądowej. Podnosi, iż wobec tego, że skarga zawierała zarówno braki formalne jak i brak opłaty (wpisu), to powinno to znaleźć odzwierciedlenie w wezwaniu. Natomiast użycie jedynie określenia "wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego" oznaczało – zdaniem strony skarżącej – że braków skargi nie dostrzeżono. Wskazano również, iż w praktyce innych sądów administracyjnych (np.: WSA w Warszawie) w sposób precyzyjny odróżnia się wezwania do uzupełnienia barków fiskalnych od braków formalnych. Nie dochodzi więc do swoistego – jak to określił pełnomocnik skarżącej spółki – "przemycania" w treści wezwania innych żądań niż wynikające z tytulatury pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Zaskarżone postanowienie sądu I instancji jest zgodne z prawem.
W myśl przepisu art. 87 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stronna powinna zatem wykazać, iż uchybienie terminu nastąpiło na skutek okoliczności, które w sposób obiektywny uniemożliwiły jej zachowanie wymaganego przepisami prawa terminu przy dołożeniu jej należytej staranności wymaganej od podmiotu, który właściwie dba o swoje interesy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Nie znajduje w szczególności uznania Sądu twierdzenie zawarte w zażaleniu, iż w przypadku wystąpienia braków formalnych pisma (tu skargi) i braków fiskalnych (tu nieopłacenie wpisu od skargi) w tytule wezwania do uzupełnienia tych braków powinno być określone, iż dotyczy ono zarówno braków formalnych, jak i żądania uiszczenia stosownej opłaty tytułem wpisu. Interpretacji tej nie zmienia okoliczność, iż procesowe konsekwencje nieuzupełnienia braków formalnych skargi i konsekwencje nieuiszczenia stosownej opłaty sądowej znajdują się w innych przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wynika to przede wszystkim z przyjętej systematyki tej ustawy oraz poprawnej techniki legislacyjnej, zgodnie z którą przepisy prawa dotyczące danego zagadnienia (koszty sadowe) znajdują się w tym samym rozdziale ustawy.
Ponadto nie można wymagać – zwłaszcza, gdy żaden przepis prawa nie statuuje takiego obowiązku – aby każdorazowo w tytule wezwania określone były wszystkie elementy jego treści. Decydujące bowiem znaczenie ma osnowa wezwania – jego treść właściwa. Skoro, jak przyznaje sam skarżący, w treści wezwania było zawarte wezwanie do uiszczenia opłaty oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, to tym samym odpowiada ono przepisowi § 32 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646) i jego adresat winien dostosować się do treści wezwania pod rygorem w nim wskazanym.
Nadto zwrócić należy uwagę, iż wezwanie zostało skierowane do pełnomocnika będącego radcą prawnym, który w sposób zawodowy świadczy usługi w zakresie pomocy prawnej. Podmiot taki, w odniesieniu do pism skierowanych do niego przez sąd, nie może poprzestać jedynie na odczytaniu ich tytułu, ale powinien dostosować swoje działania do ich treści. Nie zmienia nic w tym zakresie ani praktyka poszczególnych sądów, ani też organizacja pracy pełnomocnika czy też postępowanie jego pracowników.
Tym samym uznając, iż niezawarcie w tytule wezwania skierowanego do strony informacji o wezwaniu zarówno do uiszczenia wpisu jak i do usunięcia braków formalnych skargi nie stanowi okoliczności uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu, należało zażalenie jako bezzasadne oddalić na podstawie przepisu art. 184 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a.