Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 351/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi K.B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona uchwała, której przedmiotem jest powołanie komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza, nie może bezpośrednio prowadzić do powstania negatywnych dla skarżącej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Takie skutki, zdaniem Sądu, mogłaby wywołać dopiero uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niesłuszne uznanie, że brak wstrzymania wykonania uchwały nie może spowodować negatywnych następstw dla skarżącej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie zgadza się z poglądem Sądu, gdyż stoją temu na przeszkodzie obszernie uzasadnione w skardze okoliczności, na skutek których powołanie komisji jest bezpodstawne i sprzeczne z prawem w związku z treści art. 11 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, który przewiduje, że lekarz ma obowiązek stawić się przed komisją, a niestawienie się przed komisją lub uchylenie się od uczestnictwa w szkoleniu powoduje, że rada podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarzowi prawa do wykonywania zawodu lub o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności. A zatem wobec niewstrzymania uchwały skarżąca może zostać narażona przez powołaną komisję, w przypadku niestawienia się, na dalsze dotkliwe sankcje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do normy art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania.
Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu odwoławczego, prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że charakter zaskarżonej uchwały co do zasady nie przemawia za możliwością wystąpienia niebezpieczeństw wymienionych w ww. przepisie. Powołanie komisji lekarskiej mającej wydać opinię o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza nie przemawia za niebezpieczeństwem wyrządzenia temu lekarzowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaś podnoszona przez skarżącą okoliczność, że w sytuacji gdy nie stawi się przed powołaną komisją (skarżąca uważa, że została ona powołana niezgodnie z prawem) bądź uchyli się od uczestnictwa w szkoleniu, zostaną w stosunku do niej podjęte czynności wynikające z przepisów prawa, nie uzasadnia przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej uchwały może skutkować powstaniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo podnieść trzeba, że w tym postępowaniu dotyczącym zastosowania ochrony tymczasowej Sąd nie bada zasadności samej skargi, w tym legalności zaskarżonego aktu, ale skupia się tylko na ocenie, czy w sprawie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.