Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek G. B. o wyłączenie sędziów W. K., M. T. – B. oraz I. B. od rozpoznania sprawy ze skargi wnioskodawczyni na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] czerwca 2007 r., w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w złożonych na podstawie art.. 22 § 2 p.p.s.a oświadczeniach Sędziowie: W. K., M. T. – B. oraz I. B. stwierdzili, iż w ich przypadku nie zachodzą żadne z wymienionych w art. 18 § 1 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., okoliczności dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznania przedmiotowej sprawy.
Podkreślił też, że wnosząc o wyłączenie wyżej wymienionych sędziów, skarżąca nie wskazała innych okoliczności, które uzasadniałyby jej żądanie, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że zachodzą "przesłanki określone w kodeksie".
W tej sytuacji, brak było zdaniem Sądu I instancji podstaw do uwzględnienia wniosku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. B. zarzucając "nierozpoznanie istoty sprawy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami odnoszącymi się do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.).
Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów W. K., M. T. – B. oraz I. B. wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art. 18 § 1 P.p.s.a.), jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art. 19 P.p.s.a.
Skarżąca nie wykazała tak we wniosku, jak i w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższych oświadczeń. Również analiza akt sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że wobec tych sędziów zaistniała którakolwiek z przesłanek wyłączenia określona w art. 18 § 1 pkt 1 - 7 p.p.s.a bądź art. 19 p.p.s.a. Podzielić zatem należy stanowisko Sądu I instancji, iż brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji postanowienia.