Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2420/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki, odmówił wyłączenia na wniosek skarżącego następujących sędziów: Marty Kołtun-Kulik, Bogusława Cieśli i Wojciecha Sawczuka. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie podał takich okoliczności które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń sędziów WSA co do tego, że w stosunku do nich nie występują okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, a także że nie zachodzą przesłanki z art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej "p.p.s.a."), co uzasadniało negatywne rozpatrzenie jego wniosku o wyłączenie od orzekania ww. sędziów.
Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał również, żeby pomiędzy nim, a każdym z sędziów objętych wnioskiem, istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Podległość służbowa sędziów w danym wydziale wobec przewodniczącego wydziału nie jest i nie ma możliwości być okolicznością podważającą bezstronność sędziów. Następnie Sąd wskazał na kompetencje przewodniczącego wydziału wynikające z § 19 ust. 1 pkt 3-11 oraz § 21 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych.
Zdaniem Sądu z powyższych norm widać wyraźnie, że przewodniczący wydziału nie ma prawnych możliwości wpływania na orzekanie w sprawie, w której sędziowie podlegają tylko Konstytucji i ustawom. Czynności przewodniczącego wydziału mają charakter porządkowy, administracyjny, a nie merytoryczny. Dlatego wniosek o wyłączenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Podstawę prawną oddalenia wniosku stanowiła norma art. 22 § 1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się z argumentacją Sądu. Podtrzymał swoje stanowisko, że Przewodnicząca Wydziału VII ma wpływ na rozstrzygnięcia podległych jej pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały zawarte w art. 18 p.p.s.a. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie – art. 19 p.p.s.a. W sprawie brak jest danych by stwierdzić, że w stosunku do któregokolwiek z sędziów objętych wnioskiem zachodzi którakolwiek z przyczyn wyłączenia sędziego z mocy prawa. Zaś w związku z tym, że zdaniem skarżącego brak obiektywizmu i bezstronności ww. sędziów związany jest z wpływem jaki, w jego ocenie, na orzecznictwo w Wydziale VII ma Przewodnicząca tego wydziału, należy ocenić, czy wskazane przez skarżącego okoliczności dają podstawę do wyłączenia sędziów objętych wnioskiem na podstawie art. 19 p.p.s.a.
Odmową wyłączenia sędziów na ww. podstawie jest samo powstanie wątpliwości co do bezstronności sędziego u podmiotu zgłaszającego wniosek. A zatem przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. II FZ 60/08 (opubl. ONSAiWSA 2008/6, poz. 97), podkreślił, że wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, by w stosunku do sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie zaszły obiektywne okoliczności dające podstawę do ich wyłączenia od orzekania w sprawie. Podkreślić należy, że wniosek o wyłączenie sędziego nie może być oparty na subiektywnym przekonaniu strony, że konkretni sędziowie nie dają gwarancji obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy, gdyż działają w interesie swoim bądź innych osób. Tymczasem, zarówno we wniosku o wyłączenie sędziów, jak i w zażaleniu na zaskarżone w tej sprawie postanowienie nie podniesiono żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać nie tylko u skarżącego, ale i u obiektywnego obserwatora, przeświadczenie, że wskazani sędziowie z jakiejkolwiek przyczyny byliby zainteresowani wynikiem sprawy niniejszej lub mogliby być uprzedzeni do skarżącego. W rezultacie uprawniony jest wniosek Sądu pierwszej instancji co do tego, że strona skarżąca nie wykazała istnienia okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów.
Twierdzenia skarżącego o wpływie sędziego Marioli Kowalskiej na sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie jako gołosłowne nie zasługiwały na uwzględnienie. Zarówno z wniosku o wyłączenie sędziów jak i zażalenia wynika, że skarżący nie jest zadowolony z czynności dokonywanych przez Przewodniczącą Wydziału VII w sprawach z jego udziałem. Nie jest także zadowolony z wyniku innej sprawy, w której wyrok zapadł z udziałem sędzi Marioli Kowalskiej (VI SA/Wa 1467/17). Jednakże powyższe nie daje podstaw do formułowania wniosku, iż wyznaczeni do rozpoznania sprawy sędziowie, z racji tego, że swoje obowiązki zawodowe wykonują w Wydziale VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie dają gwarancji bezstronnego i sprawiedliwego rozpoznania sprawy zainicjowanej przez skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.