Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną Z. S. od wyroku tego Sądu z dnia 12 kwietnia 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że wyrok wraz z uzasadnieniem Z. S. doręczono w dniu 4 maja 2005 r. W dniu 3 czerwca 2005 r. reprezentująca Z. S., adwokat W. Z. wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, a jednocześnie na konto Sądu tego samego dnia została dokonana wpłata 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Jako, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi wniesionej w sprawie, a w niniejszej sprawie wpis ten wynosił 500 zł, przeto strona wnosząc skargę kasacyjną winna była uiścić połowę tego wpisu tj. kwotę 250 zł. W związku z tym, że nie uiszczono pełnego wpisu od skargi kasacyjnej, pismo to nie zostało opłacone w sposób należyty.
Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyjął, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wzywania do uiszczenia opłaty.
W dniu 4 sierpnia 2005 r. Z. S. uiścił pozostałą część wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Jednocześnie pismem wniesionym w dniu 8 sierpnia 2005 r. Z.S. wskazał, że wpis od skargi kasacyjnej opłacił w dniu 3 czerwca 2005 r. samodzielnie bez porozumienia ze swoim pełnomocnikiem, w kwocie nie mniejszej niż 100 zł, przewidzianej w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Z. S. uznał, że skoro postępowanie w niniejszej sprawie wszczęli A. K. i W. K. to jego zdaniem pozostałą część wpisu winni oni uiścić.
Jednocześnie zażaleniem wniesionym w dniu 8 sierpnia 2005 r. pełnomocnik procesowy Z. S. zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia adwokat wskazała na fakt tego, że Z. S. działając bez porozumienia z nią uiścił tylko część wpisu od skargi kasacyjnej, bowiem uznał, że wpis ten powinien wynosić nie mniej niż 100 zł. Nie można zatem czynić zarzutu Z. S., iż wpis nie został przez niego należycie opłacony, bowiem gdyby opłatę tą bezpośrednio uiścił jego adwokat, uregulowano by ją w pełnej wysokości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga kasacyjna Z. S., a więc pismo podlegające opłacie stałej, została sporządzona i wniesiona przez adwokata (dowód – k. 134). W tym stanie rzeczy to na adwokacie reprezentującym Z. S. ciążył obowiązek uiszczenia pełnego wpisu od skargi kasacyjnej i to w momencie jej wniesienia.
Uchybienie w uiszczeniu wpisu przez adwokata lub radcę prawnego może polegać także na wniesieniu go w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowo administracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Co więcej w postanowieniu z dnia 28 września 2004 r. sygn. akt FSK 836/04, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo podlegające opłacie stałej należy uznać za wniesione przez pełnomocnika wymienionego w art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, także wówczas, gdy to pismo podpisała wraz z nim strona. Ta teza Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, na ścisły sposób interpretowania art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i oznacza, że sam fakt wniesienia pisma przez adwokata lub radcę prawnego decyduje o automatycznym zastosowaniu rygorów przewidzianych w art. 221 powołanej ustawy.
Odnosząc się do argumentów wskazanych przez Z. S. w piśmie wniesionym w dniu 8 sierpnia 2005 r. należy stwierdzić, że strona występująca w procesie sądowoadministracyjnym winna wykazać minimum staranności w prowadzeniu własnych spraw. W zakres tego minimum z całą pewnością wchodzi konsultowanie przez stronę z ustanowionym przez nią adwokatem lub radcą prawnym, czynności podejmowanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W rozpatrywanej sprawie, ani strona ani jej pełnomocnik procesowy takiego minimum staranności jednak w ogóle nie wykazały.
Z kolei radca prawny lub adwokat w sytuacji, gdy wnosi sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną winien jednocześnie od razu uiścić wpis w pełnej wysokości, bowiem taki obowiązek nakłada na niego jednoznacznie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt niniejszej sprawy wynika, zaś niewątpliwie, że adwokat W. Z. do obowiązku określonego w art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ogóle nie zastosowała się, pozostawiając uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w gestii reprezentowanego przez nią Z. S. Odrzucenie skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie nie nastąpiło przed przekazaniem odpisów tej skargi innym stronom postępowania, co powoduje, iż nie ma w sprawie zastosowania art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.