Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2008r.sygn. akt VII SA/Wa 1656/05 odrzucił zażalenie D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie z dnia 15 lipca 2008r. odmawiające M. W. i J. W. uzupełnienia postanowienia Sądu z dnia 9 maja 2008r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 9 maja 2008r. odrzucono skargę. Skarżący w dniu 12 czerwca 2008r. złożyli wniosek o uzupełnienie wymienionego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2008r. odmówił M. W. i J. W. uzupełnienia orzeczenia. Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli zażalenie, które zostało odrzucone jako niedopuszczalne. Sąd podał, iż ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) nie przewiduje środków zaskarżenia od postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia orzeczenia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniesiono, że w przypadku gdy ustawa przewiduje wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, iż na takie postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie takiego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. Sąd doręczając odpis postanowienia z dnia 15 lipca 2008r. pouczył strony, a także pełnomocnika skarżących, iż zażalenie na powyższe postanowienie nie przysługuje.
Zażalenie na postanowienie z dnia 21 października 2008r. wnieśli D. W. i M. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Odpis zaskarżonego postanowienia z dnia 21 października 2008r. doręczono adw. J W - pełnomocnikowi D. i M. W. w dniu 12 listopada 2008r. (k. 538). Zażalenie na to postanowienie skarżący wnieśli w dniu 24 listopada 2008r. (k. 550), czyli pięć dni po terminie. Zatem zażalenie jako wniesione z uchybieniem terminu należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i § 2 w zw. z art. 180 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.