Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 856/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił I. K. i J. K. wspólnikom spółki cywilnej P.-V. w D. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi I. K., J. K. wspólników spółki cywilnej P.-V. w D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2016 r., znak:...,... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 28 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. K. i J. K. wspólników spółki cywilnej P.-V. w D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2016 r., znak:...,... w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Odrzucenie skargi nastąpiło z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi po upływie ustawowego terminu.
W dniu 25 lipca 2016 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek I. K. i J. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że w dniu 2 maja 2016 r., gdy upływał termin do uiszczenia wpisu, skarżąca I. K. opiekowała się czteroletnią wnuczką natomiast drugi ze wspólników – J. K. przebywał służbowo w Ł. Żadnego ze wspólników nie było zatem tego dnia w siedzibie spółki. Wpis został uiszczony w dniu 4 maja 20106 r. Skarżący dodali, że nie zdawali sobie sprawy że uiszczenie wpisu po terminie spowoduje odrzucenie skargi Z tego względu uznali, że niedochowanie terminu nastąpiło bez ich winy.
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.
Strona podała jako przyczynę uchybienia terminu fakt, iż I. K. opiekowała się w dniu 2 maja 2016 r. czteroletnią wnuczką natomiast drugi ze wspólników – J. K. przebywał służbowo w Ł. Rozpoznając złożony wniosek Sąd I instancji wskazał, że strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez winy skarżących. Podnieść należy, że zarówno fakt opiekowania się czteroletnią wnuczką jak i fakt wyjazdu służbowego nie wskazuje na niemożność uiszczenia wpisu sądowego. Z czteroletnią wnuczką można udać się na pocztę lub do banku by dokonać przelewu, tak samo w obecności wnuczki można taki przelew wykonać za pośrednictwem - obecnie powszechnej - bankowości internetowej, z praktycznie każdego miejsca, w którym jest komputer mający dostęp do internetu. Podobnie fakt odbycia służbowej podróży nie przekreśla możliwości dokonania odpowiedniego przelewu. Do tej czynności nie jest konieczne przebywanie w siedzibie firmy.
Sąd zauważył, że argumentacja wniosku odnosi się tylko do ostatniego dnia terminu, czyli do 2 maja 2016 r., natomiast przelewu można było dokonać w dniach wcześniejszych, tj. od dnia 25 kwietnia 2016 r., kiedy to skarżący odebrali wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tym bardziej, że jak można wywnioskować z doświadczenia życiowego - kwestia opieki nad wnuczką musiała być wcześniej ustalona ze skarżącą, zatem przewidując możliwe utrudnienia w dokonaniu wpłaty w tym dniu można było dokonać jej wcześniej.
Sąd wskazał również, że strona nie może się zasłaniać brakiem świadomości, iż uiszczenie wpisu po terminie spowoduje odrzucenie skargi, gdyż wezwanie do uiszczenia wpisu zawierało taki rygor, który ponadto został wskazany w zarządzeniu pogrubioną czcionką.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów Sąd nie uznał wniosku I. K. i J. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi za zasługujące na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił I. K. i J. K. wspólnikom spółki cywilnej P.-V. w D. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w sprawie odmowy wspólnikom – I. K. i J. K. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o przywrócenie tego terminu oraz uznanie wniesionej w dniu 4 maja 2016 r. opłaty za wniesioną w terminie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowi o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym na wniosek strony, jeżeli strona nie dochowała terminu bez swojej winy. We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie słusznie Sąd I instancji wskazał, że ani fakt opieki nad czteroletnią wnuczką ani podróż służbowa nie spełnia przesłanek do przywrócenia terminu. Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nadto przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu, a takich okoliczności skarżący nie przedstawili. Opieka nad wnuczką czy wyjazd służbowy nie doprowadziły do takiego zbiegu okoliczności, w których można byłoby wykluczyć możliwość dokonania czynności procesowej bądź zlecenia tego innej osobie.
W związku z powyższym należy podzielić pogląd Sądu I instancji, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie było podstawy określonej w art. 86 § 1 p.p.s.a. do przywrócenia tego terminu.
Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.
- - ---------------------- 2