Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 373/12 pozostawił bez rozpoznania wniosek M. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w związku ze złożeniem przez M. D. wniosku o przyznanie jej prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku zostało doręczone skarżącej w dniu 11 września 2012 r., w wyznaczonym terminie skarżąca nie nadesłała wypełnionego wniosku.
W powyższych okolicznościach sprawy Sąd stwierdził, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzekł na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie M. D. wskazała, że formularz PPF został wypełniony i złożony do sprawy przez jej męża. Na wniosku zaś tym widnieje i jej nazwisko. W ocenie skarżącej nie ma potrzeby składać dwóch formularzy, skoro na tym jednym uwidocznione są również jej dochody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Analiza akt niniejszej sprawy potwierdza prawidłowość poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń dotyczących nieuzupełnienia przez skarżącą braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu. Wobec powyższego należy zgodzić się z Sądem I instancji, iż ustalenie powyższej okoliczności obligowało Sąd do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odnosząc się do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu wskazać należy, że skoro każdemu ze skarżących przysługuje prawo do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, to każdy wnioskujący z osobna zobowiązany będzie do złożenia formularza PPF oraz podania informacji niezbędnych do dokonania oceny jego sytuacji rodzinnej i możliwości płatniczych, niezależnie od tego, czy skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i czy reprezentują oni wspólne interesy we wszczętym postępowaniu sądowym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.