Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2946/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. W., M. W., M. W., J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.
Odrzucając, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę na powyższe postanowienie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący – pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego ich do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego – nie uiścili wpisu od skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie, wnieśli skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W niniejszej sprawie niekwestionowaną, okolicznością jest to, że skarżący – w wyznaczonym przez Sąd pierwszej instancji terminie wynikającym z zarządzenia z dnia 22 grudnia 2017 r., na podstawie którego wezwano ich solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego, nie uzupełnili braku fiskalnego skargi. Z tego względu zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił tę skargę stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje bowiem żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie D. W. i M. W. składali wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak prawomocnym postanowieniem z dnia 12 lutego 2018 r. referendarz sądowy odmówił im przyznania prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.