Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji przez Sąd skutkowałaby wykonalnością decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki, co z istoty tej decyzji wypełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania R. B. wniósł o uchylenie tego postanowienia.
W dniu 13 września 2010 r. odpowiedź na zażalenie złożył pełnomocnik skarżącego wnosząc o oddalenie zażalenie R. B. oraz o zasądzenie od uczestnika na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozpatrując zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ocenić musiał zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym zakresie nie sposób zarzucić Sądowi I instancji błędnych ustaleń. Sąd powinien rozpoznawać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w kontekście danej sprawy, mając na uwadze nie wyłącznie skutki, jakie wystąpią po stronie skarżącego, ale także skutki, jakie spowoduje rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie dla pozostałych uczestników postępowania (por. postanowienia NSA: z dnia 12 września 2007 r., sygn. akt II OZ 725/07, z dnia 14 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1122/07).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozważania dokonane przez Sąd I instancji są prawidłowe, a postanowienie zostało podjęte po wyważeniu interesów wszystkich stron postępowania. Nie zachodzą wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji w świetle okoliczności sprawy, spowoduje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody, a co więcej spowoduje nieodwracalne skutki. Proces budowlany jest działalnością, która z zasady łączy się z możliwością wystąpienia okoliczności i skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Odnośnie zarzutów braku uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków we wniosku, należy podkreślić, że Sąd ocenia zaistnienie przesłanek wstrzymania w kontekście okoliczności całej sprawy, nie ulega zaś wątpliwości, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności przemawiające za jej wstrzymaniem skarżący powołał.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie od postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.