Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2018 r. sygn. akt VII SAB/Wa 37/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. L. (dalej "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 r. w przedmiocie prawa pomocy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skoro Sąd pierwszej instancji, w którym orzeka referendarz, a od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka jako Sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to od wydanego przez ten Sąd postanowienia, na podstawie art. 260 p.p.s.a., nie służy już środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z przepisu szczególnego. Tym samym skoro od postanowienia Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. nie przysługuje środek odwoławczy, zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Od powyższego postanowienia, zażalenie wniósł J. L., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu opisał stan faktyczny sprawy wraz z argumentacją przytaczaną na wcześniejszych etapach postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zastosowanie w rozpatrywanej sprawie znajduje art. 260 p.p.s.a, zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny rozpoznający sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stąd też wydane przez niego postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a., jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z żadnego przepisu szczególnego.
Ponadto zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (a więc odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 r., a więc Sąd I instancji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.