Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 686/19, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) odrzucił skargę M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia adresu. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie na wezwanie sądu w terminie do tego przewidzianym wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Skarżąca otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi 18 lutego 2020 r. i do 25 lutego 2020 r. wpisu tego nie uiściła.ie
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca zarzucając, że Sąd nie potrafi liczyć bo już jest 200 złotych od skargi 100 zł i od zażalenia 100 zł. Wskazała, że takich spraw o adresy, zaginięcia, opieki ma 15. Sądy nie robią nic tylko o koszty piszą. Prosi o ustawowe zwolnienie jej z kosztów sądowych i innych opłat od adresów. Dalej skarżąca opisuje niewłaściwe jej zdaniem działanie sądów i organów państwa.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. jest m.in. skarga. Skoro skarżąca wniosła skargę do sądu na decyzję Wojewody Małopolskiego, to powinna uiścić stosowny wpis. Nie uczyniła tego wnosząc skargę toteż Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. wezwał ją do jego uiszczenia. Wezwanie to opatrzone zostało rygorem odrzucenia skargi w razie nie wykonania wskazanego tam obowiązku. Wyznaczono też termin na jego uiszczenie tj. 7 dni od doręczenia wezwania.
Z akt wynika, że wezwanie doręczono skarżącej 18 lutego 2020 r. i od tej daty zaczął biec termin 7 dni na uiszczenie wpisu. Upływał on 25 lutego 2020 r. Do tego dnia wpis nie został uiszczony. Wobec tego zastosować należało art. 220 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego Sąd I instancji postąpił prawidłowo odrzucając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę. Niewątpliwie strona nie uiściła wpisu pomimo, że Sąd wezwał ją do tego i wyznaczył jej termin na dokonanie te czynności.
Okoliczność prowadzenia kilkunastu postępowań w przedmiocie jak w niniejszej sprawie nie zwalnia skarżącej od uiszczenia wpisu dla przedmiotowej skargi. Nie wiadomo do jakich spraw skarżąca dokonywała wpłat o jakich mowa w zażaleniu. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że nie uiściła wpisu od wniesionej w tym postępowaniu skargi.
Wniosek o prawo pomocy zawarty w zażaleniu nie skutkuje wadliwością zaskarżonego postanowienia bowiem skarżąca nie występowała o prawo pomocy wnosząc skargę ani w związku z wezwaniem jej do uiszczenia wpisu a tylko w tych przypadkach toczące się lub zakończone postępowanie o prawo pomocy miałoby wpływ na wydane przez sąd rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.