Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r., II SA/Wr 157/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (zwany dalej "WSA") odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie WSA z dnia 2 czerwca 2014 r., II SA/Wr 157/14 w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie prostujące z urzędu błąd pisarski w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, bezodpływowego osadnika ścieków oraz niezbędnej infrastruktury. W uzasadnieniu wskazano, że na skutek zażalenia D. W. na postanowienie WSA z dnia 2 czerwca 2014 r., Przewodniczący Wydziału II wydał zarządzenie z dnia 30 czerwca 2014 r. r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od tego środka zaskarżenia w kwocie 100 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 23 lipca 2014 r., pouczając że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie zażalenia.
W dniu 7 lipca 2014 r. do akt wpłynęło pismo skarżącej, w którym skarżąca podała, że: "z ostrożności procesowej opłacam sprawę do zarządzenia o wpis, bowiem oszukuje mnie sąd. Podtrzymuję wniosek o pomoc". W dniu 7 lipca 2014 r. skarżąca uiściła kwotę 100 zł z tytułu "opłaty sądowej". Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czego dotyczy owa opłata sądowa. Skarżąca żądanych wyjaśnień nie udzieliła. Przewodniczący Wydziału II zarządził w dniu 13 sierpnia 2014 r. zaliczenie uiszczonej opłaty na poczet wpisu sądowego od skargi. Niemniej, jak wynika z akt sprawy, wymagany wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony.
Mając powyższe na uwadze WSA wskazał, że zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami - zwanej dalej "ppsa") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 ppsa zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpatrywanej obecnie sprawie termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał ostatecznie z dniem 30 lipca 2014 r. W terminie tym wpis sądowy nie został uiszczony. Z tych względów zażalenie należało odrzucić.
Wnosząc zażalenie D. W. zaskarżyła ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie albo zmianę, wskazując, że jest ono niesprawiedliwe i rażąco narusza prawo. D. W. przedstawiła także swoje subiektywne, nieuzasadnione niczym zarzutu co do niesprawiedliwości i stronniczości sędziego Haliny Kremis i ogólnie wymiaru sprawiedliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie podlega odrzuceniu jako wniesione po terminie.
Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sytuacji, gdy zażalenie zostanie wniesione po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, to na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone jako spóźnione. Natomiast obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikającym z art. 180 w związku z art. 197 § 2 ppsa, jest odrzucenie zażalenia, które winno być odrzucone przez wojewódzki sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 14 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu zażalenie D. W. zostało doręczone skarżącej w dniu 10 września 2014 r. (potwierdzenie odbioru - k. 108), zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 17 września 2014 r., a zażalenie zostało wniesione w dniu 19 września 2014 r. (data prezentaty na zażaleniu - k. 109). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione po terminie i jako spóźnione podlegało odrzuceniu.
Dlatego, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji.