Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1058/17

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Go 434/17 odrzucił skargę J. J. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lutego 2017 r. nr... w przedmiocie nakazu rozbiórki altany.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 2 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J. J., reprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego ustanowionego w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy (postanowienie z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II SO/Go 2/17), na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) z dnia 22 lutego 2017 r. nr... w przedmiocie nakazu rozbiórki altany.

Jak wynika ze stempla pocztowego, skarga wniesiona została – za pośrednictwem WINB, tj. na jego adres – w dniu 18 maja 2017 r.

Z przekazanych do Sądu I instancji wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja WINB z dnia 22 lutego 2017 r. została skarżącemu doręczona w dniu 10 marca 2017 r.

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie skarżącej dnia 10 marca 2017 r., a zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął wraz z dniem 10 kwietnia 2017 r. Tymczasem przesyłka zawierająca skargę została nadana dnia 18 maja 2017r., a zatem po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd podkreślił, iż złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie spowodowało ani wstrzymania, ani zawieszenia, ani też przerywania terminu do złożenia skargi.

Tym samym skarga J. J. wniesiona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Skarżący ani jego pełnomocnik nie wnosili o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że bezprzedmiotowym stało się rozpatrywanie wniesionego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący J. J. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:

1. 1) przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a., polegające na błędnej interpretacji zakresu terminów do wniesienia skargi przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu, w sytuacji gdy 30-dniowy termin biegnie od dnia otrzymania przez pełnomocnika informacji o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu w sprawie przez właściwy organ samorządu adwokackiego,
2. 2) 58 § 1 pkt 2 oraz wymienionej ustawy w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w zw. z art. 244 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez (wynikające z błędnej interpretacji przez WSA art. 53 § 1 p.p.s.a.) odrzucenie skargi do WSA z dnia 18 maja 2017 r. jako spóźnionej, pomimo wniesienia jej w terminie 30 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi z urzędu postanowienia o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu do tej sprawy, co w sposób rzeczywisty pozbawiło skarżącego możliwości realnego skorzystania z prawa do obrony swoich interesów w niniejszym postępowaniu oraz zróżnicowało pozycję skarżącego w stosunku do sytuacji, w której korzystałby "prywatnie" (odpłatnie) z pomocy profesjonalnego pełnomocnika,
3. 3) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na sporządzeniu uzasadnienia, które nie wyjaśnia w sposób należyty podjętego przez sąd rozstrzygnięcia, w szczególności nie wskazuje należycie przepisów, na podstawie których odrzucono skargę skarżącego, tym bardziej że w uzasadnieniu wskazuje się zdawkowo, jakoby miało znaczenie dla sprawy nie złożenie wniosku o przywrócenie terminu, podczas gdy w niniejszej sytuacji brak był ku temu podstaw z uwagi na zachowanie terminu do wniesienia skargi do WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu zakreślonego w nim terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem skarżącemu został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu od tego momentu liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Wskazać zatem należy, że zaskarżona decyzja WINB z dnia 22 lutego 2017 r. została skarżącemu doręczona w dniu 10 marca 2017 r. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga J. J. wniesiona została w dniu 18 maja 2017 r., tym samym została ona wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Odmienna regulacja dotyczy terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika zawartej w zażaleniu jeszcze raz podkreślić należy, że przepisy dotyczące wniesienia skargi są jasne i nie podlegają interpretacji, nie mogą więc być wykładane ani w kontekście przepisów zawartych w KPC, ani przepisów dotyczących skargi kasacyjnej w procedurze sądowoadministracyjnej.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty zażalenia za niezasadne, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

1. - ---------------------- 3