Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga P. A. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2005 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia 4 października 2005 r. w przedmiocie nakazania Państwu M. i P. A. wstrzymania użytkowania budynku warsztatowego mechaniki pojazdowej zlokalizowanego w miejscowości [...] w zakresie prowadzenia prac lakierniczych. Jednocześnie w skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Po 173/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego P. A. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2005 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) przesłanek, winien być przez skarżącego uzasadniony. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, dlatego treść uzasadnienia nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności.
Sąd wskazał, że uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że "dowolność stosowaniu lub też ignorowaniu obowiązku stosowania ustaw, przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu jest wręcz szokująca i jednoznacznie wskazuje na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia".
W ocenie sądu pierwszej instancji powołane przez skarżącego okoliczności, jak i akta administracyjne sprawy nie stanowią o zasadności złożonego wniosku w świetle przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył skarżący P. A. wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że organ jako podstawę nałożenia na niego obowiązku zaniechania działania polegającego na prowadzeniu prac lakierniczych podał stan faktyczny oraz prawny, który skarżącego nie dotyczy. Okoliczność ta wskazuje na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżone postanowienie dotyczy jego działalności gospodarczej, z której skarżący utrzymuje się wspólnie z rodziną. Ograniczenie zakresu prac wykonywanych wobec klientów doprowadziłoby do tego, że wielu z nich skarżący straciłby bezpowrotnie.
Ponadto skarżący wskazał, że na podstawie wiedzy życiowej można zauważyć, że rynek usług w zakresie mechaniki samochodowej i drobnego lakiernictwa jest coraz bardziej trudny dla usługodawców i coraz trudniej utrzymać się na rynku. W sytuacji, gdy przez dłuższy czas skarżący nie mógłby wykonywać całego zakresu swoich usług, groziłoby to nawet bankructwem jego zakładu. W sytuacji rażącego naruszania przepisów prawa, jak zostało to opisane w skardze, w ocenie skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest szczególnie pilne ze względu na ewentualne roszczenie odszkodowawcze.
W dniu 6 lipca 2006 r. uczestnicy postępowania A. i K. Ł. złożyli odpowiedź na zażalenie, w której wnieśli o wstrzymanie użytkowania obiektu budowlanego. Wskazali, że P. A. wykonuje prace blacharsko – lakiernicze bez zezwolenia. Do odpowiedzi załączyli pismo z Inspektoratu Ochrony Środowiska, nr [...] z dnia 21 kwietnia 2005 r., w treści którego stwierdzono, że prowadzona przez P. A. działalność w zakresie lakierowania elementów pojazdów jest niezgodna z otrzymaną decyzją. Uczestnicy postępowania podnieśli ponadto, że są systematycznie zatruwani przez P. A..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby bowiem niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu. Dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
Skarżący winien dokonać wykazania przesłanek mających przemawiać zgodnie z w/w przepisem za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu już przez Sądem pierwszej instancji, tak aby umożliwić temu Sądowi ich merytoryczną ocenę.
Należy zauważyć, że zawarty w skardze do sądu administracyjnego wniosek skarżącego P. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w ogóle uzasadniony. Skoro zatem skarżący nie powołał w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., to Sąd pierwszej instancji nie mógł ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie. Strona skarżąca we wniosku nie uczyniła nic aby wykazać, że istotnie zachodzą takie przesłanki. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Przedstawiona zaś w zażaleniu (jedynie ogólnikowo) trudna sytuacja skarżącego sama z siebie nie przesądza o tym, że zaskarżona decyzja jest niemożliwa do wykonania i doprowadzi do powstania dla skarżącego i jego rodziny trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się natomiast do przedstawionych w zażaleniu okoliczności, należy wskazać, że są one nieprzekonywające. Podnoszony przez skarżącego argument, że ograniczenie zakresu wykonywanych prac doprowadziłoby do utraty wielu klientów nie zasługuje na uwzględnienie. Z zakresu wykonywanych prac wyłączone zostały tylko usługi lakiernicze, a nie wszystkie oferowane przez skarżącego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.