Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę F. L. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 892/07.
Pismem z dnia 7 października 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od w/w postanowienia Sądu z dnia 3 września 2014 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 października 2014 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, został wezwany do wskazania następców prawnych zmarłej uczestniczki postępowania J. L. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik wskazał następców zmarłej uczestniczki postępowania podając, że są nimi: T. L., J. L. oraz M. L. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania dwóch odpisów skargi kasacyjnej celem doręczenia ich uczestnikom postępowania - następcom prawnym zmarłej uczestniczki postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został wysłany na adres pełnomocnika (karta 58). Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 20 i 28 listopada 2014 r.) i nie została podjęta w terminie.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia tego Sądu z dnia 3 września 2014 r. Podniesiono, że zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wynika z tego, że wymogiem formalnym każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym również skargi kasacyjnej, do której za przyczyną dyspozycji art. 176 P.p.s.a. przepis art. 47 P.p.s.a. ma zastosowanie, jest dołączenie do niego jego odpisów wraz z załącznikami.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany do odrzucenia na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro w niniejszej sprawie brak formalny skargi kasacyjnej, jakim był brak dwóch egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej, nie został w wyznaczonym terminie usunięty, na podstawie art. 178 w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną należało odrzucić.
W zażaleniu na powyższe postanowienie F. L., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jego uchylenie w całości. Strona podniosła zarzuty naruszenia art. 87 § 2 P.p.s.a., poprzez błędne ustalenie, iż nie został uprawdopodobniony brak winy po stronie skarżącego w kwestii nieprzedłużenia odpisów skargi. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że z uwagi na krótki odstęp czasu awiza zostały poczytane za tożsame z odebraną korespondencją z Sądu, na które odpowiedź została już udzielona. W związku z powyższym strona dowiedziała się o nieuzupełnieniu braków z postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 178 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie.
Należy wskazać, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi kasacyjnej) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 1988/14).
Zgodnie natomiast z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
W niniejszej sprawie pismem z dnia 17 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 7 października 2014 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie dwóch egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem. Bezspornym jest, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało wysłane na adres dla doręczeń podany przez pełnomocnika skarżącego w skardze kasacyjnej. W aktach sprawy znajduje się przedmiotowa przesyłka zawierająca wezwanie (k. 59), a z umieszczonego na niej druku zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, że w związku z nieobecnością adresata została ona pozostawiona w placówce pocztowej w Warszawie, o czym zawiadomiono adresata (w dniu 20 listopada 2014 r. pozostawiono awizo w skrzynce oddawczej). Przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 28 listopada 2014 r. W związku z powyższym należało uznać, że dniem jej doręczenia był dzień 4 grudnia 2014 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 11 grudnia 2014 r. Biorąc zatem pod uwagę, iż we wskazanym terminie strona nie nadesłała wymaganych odpisów skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji zasadnie ją odrzucił.
Odnosząc się do argumentacji skarżącego dotyczącej braku winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej należy wskazać, że rozpoznając zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny nie bada kwestii przywrócenia terminu, która jest oceniana w odrębnym, wpadkowym postępowaniu. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego w tym zakresie został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.