Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. w Ł. (dalej jako "strona skarżąca") przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2015 r. oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że jak wynika z wniosku strony skarżącej, dziennik korespondencji A. w Ł. wskazuje, że korespondencja z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierająca odpis wyroku z 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem została wpisana jako doręczona 13 stycznia 2016 r. W ocenie strony skarżącej, zostało to spowodowane doręczeniem przesyłki przez InPost (a nie Pocztę Polską S.A.). Doręczyciel odnotowując datę odbioru przekazał, że przesyłkę doręczono 13 stycznia 2016 r. Strona skarżąca podkreśliła, że na terenie Polski występowały kłopoty z doręczeniami przesyłek sądowych i wpisywaniem prawidłowych terminów doręczeń przez InPost.
Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Strona skarżąca błędnie wskazała, że doręczenie przesyłki nastąpiło za pośrednictwem operatora pocztowego InPost i doręczyciel sam wpisywał datę odbioru korespondencji. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została ona doręczona 12 stycznia 2016 r. Uprawiona do odbioru korespondencji osoba (A. D.) potwierdziła powyższą okoliczność własnym podpisem oraz pieczęcią Szkoły. Ponadto Sąd I instancji wskazał, że sądy administracyjne nie doręczały i nie doręczają korespondencji za pośrednictwem operatora usług pocztowych InPost, lecz za pośrednictwem Poczty Polskiej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona skarżąca.
Zarzuciła naruszenie art. 141 § 4 w związku z art. 166 i art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "p.p.s.a.") przez ocenę, że sądy administracyjne nie doręczają przesyłek za pośrednictwem operatora InPost. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 zdanie 1 i art. 87 § 2 w związku z art. 144 § 4 i art. 166 p.p.s.a. przez ocenę, że strona skarżąca w swoim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma okoliczność, że jak wynika z akt sprawy, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2015 r. został doręczony stronie skarżącej 12 stycznia 2016 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru zostało podpisane przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji, która wpisała również datę odbioru przesyłki – 12 stycznia 2016 r. Ta sama data widnieje na pieczęci (datowniku) urzędu pocztowego oraz na odwrocie potwierdzenia odbioru, gdzie umieścił ją (wraz z podpisem) doręczyciel. Nie budzi zatem wątpliwości, że przesyłka została doręczona 12 stycznia 2016 r., a osoba ją odbierająca potwierdziła ten fakt własnoręcznym podpisem i datą. Nie ulega również wątpliwości, że przesyłka była doręczana przez Pocztę Polską, a nie przez InPost, a zatem powoływanie się przez stronę skarżącą na nieprawidłowości z doręczeniem przesyłek przez InPost było nieuzasadnione.
Nie można zatem przyjąć, że strona skarżąca bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie wynika to również z powoływanej przez stronę skarżącą okoliczności, że w dzienniku korespondencji strony skarżącej umieszczono datę 13 stycznia 2016 r., ponieważ dokument ten stanowi jedynie sposób wewnętrznej ewidencji korespondencji, a ponadto pozostaje w sprzeczności ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Jednocześnie strona skarżąca nie podważyła skuteczności daty doręczenia przesyłki.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest powoływane przez stronę skarżącą stwierdzenie Sądu I instancji, że sądy administracyjne nie doręczają przesyłek za pośrednictwem operatora InPost. Wbrew temu stwierdzeniu InPost doręczał przesyłki kierowane do stron przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ zasadnicze znaczenie, jak już wyżej wskazano, ma skuteczne i prawidłowo udokumentowane doręczenie zaskarżonego wyroku w dniu 12 stycznia 2016 r. Ponadto InPost nie był operatorem doręczającym przesyłki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przed którym toczyło się postępowanie w tej sprawie.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.