Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 140/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A.B. i E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.". Uzasadniając swoje stanowisko Sąd wyjaśnił, że z treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga winna zostać wniesiona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie skarga została mylnie wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – 11 luty 2016 r. data wpływu. Do właściwego organu została przez Sąd przekazana w dniu 12 lutego 2016 r. I ta data została uznana przez Sąd jako data wniesienia skargi do organu.
Natomiast termin do wniesienia skargi upływał z dniem 10 lutego 2016 r. (zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 11 stycznia 2016 r.). A zatem przedmiotowa skarga została złożona już po terminie do jej wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący nie zgodzili się z wydanym rozstrzygnięciem z uwagi na: bardzo długi okres doręczenia przesyłki poleconej przez operatora pocztowego, błąd pracownika i narażenie skarżących na poważne straty wynikające z odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaś przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przepis ten przewiduje zatem pośredni tryb wniesienia skargi. Nadanie skargi w terminie, ale do niewłaściwego organu nie czyni zadość wymogom ustawowym określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie żaden z przepisów ustawy wprost nie przewiduje obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w sytuacji wniesienia przez stronę postępowania skargi bezpośrednio do sądu o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie przez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (porównaj: postanowienia NSA: z 17.03.2016 r. I OZ 233/16; z 12.012009 r. II OSK 1918/08; z 19.11.2008 r. I FSK 1668/08; z 16.09.2008r. II OSK 1489/07; z 10.10.2007 r. II OSK 1433/07; z 30.11.006 r. II OSK 1674/06, wszystkie dostępne w CBOSA).
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, iż przedmiotowa skarga została złożona już po terminie do jej wniesienia. Jak ustalono termin ten upływał z dniem 10 lutego 2016 r., a skarga została wniesiona już po tym terminie. Wprawdzie skarżący wysłali korespondencję zawierającą przedmiotową skargę w dniu 5 lutego 2016 r., jednakże jej adresatem uczynili Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 11 lutego 2016 r., a w dniu następnym zostało wydane zarządzenie o przekazaniu skargi wraz z załącznikami wg właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w G. Korespondencja ta została odebrana przez ten organ osobiście w dniu 15 lutego 2016 r.
Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz to, iż o zachowaniu terminu do złożenia skargi w tej sprawie decyduje data wniesienia jej przez sąd do właściwego organu administracji publicznej, trafnie Sąd pierwszej instancji przyjął, iż przedmiotowa skarga została wniesiona już po terminie o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. A zatem prawidłowo pismo to zostało odrzucone jako spóźnione na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast podniesione przez skarżących w zażaleniu okoliczności nie mają żadnego wpływu na ustalenie, że przedmiotowa skarga została wniesiona już po terminie.
W tej sytuacji na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.