Postanowienie NSA z 2 grudnia 2009 r., II OZ 1069/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 sierpnia 2009 r., II SA/GI 1054/08 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody Ś. z [...] 2008 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Bożena Walentynowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Skarżąca A. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że skarżąca nie przedstawiła pełnej informacji dotyczącej jej sytuacji majątkowej i rodzinnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano jedynie, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z E. S. - G., M. G. i małoletnim A. G. W skład majątku wchodzi nieruchomość o pow. 1,5 ha, na której znajduje się niewykończony budynek mieszkalny.

Sąd wskazał także, że skarżąca zawiesiła działalność gospodarczą i nie zarejestrowała się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, rezygnując z należnych jej świadczeń.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w imieniu A. G., M. G., wskazując, że ich zdaniem wyczerpują przesłanki o przyznanie prawa pomocy w zakresie "pełnomocnika z urzędu", gdyż jego brak skutkuje nierównością stron w postępowaniu procesowym, w którym przeciwnikiem procesowym jest przedstawiciel administracji państwowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

To na stronie spoczywa więc obowiązek wykazania, iż zasadnym jest przyznanie jej przez Sąd prawa pomocy. W oparciu o przedłożone przez stronę informacje i dokumenty nie można stwierdzić, by strona zasługiwała na przyznanie jej prawa pomocy, a wykazane przez skarżącą okoliczności, budzą wątpliwości co do jej środków utrzymania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.