Uzasadnienie
K. R. i A. R. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 r. odrzucił skargę K. R. i A. R. z uwagi na przekroczenie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Odpis postanowienia Sądu z dnia 25 sierpnia 2015 r. doręczono skarżącym w dniu 7 września 2015 r.
Pismem z dnia 15 września 2015 r. (data stempla pocztowego) K. R. i A. R. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc że obydwoje chorują. Podnieśli, że pismo złożyli "przed samą godz. 12, ale pani na poczcie zrobiła już z dniem 2 czerwca".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 października 2015 r., na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący otrzymali postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia w dniu 7 września 2015 r. zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 14 września 2015 r. Tymczasem wniosek skarżących został nadany w dniu 15 września 2015 r., a więc przekroczeniem terminu do jego wniesienia i podlegał odrzuceniu jako spóźniony.
Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie wnieśli K. R. i A. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej.
Jednakże, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy nie spełnia on ustawowych warunków jego dopuszczalności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. Prof. Romana Hausera, Prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2013, s. 458). WSA w Warszawie przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności.
W rozpoznawanej sprawie słusznie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. W istocie bowiem za datę uzyskania informacji o uchybieniu uznać należało, jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu datę doręczenia skarżącym postanowienia WSA w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2015 r., czyli dzień 7 września 2015 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 września 2015 r. Oznacza to, że nadany w dniu 15 września 2015 r., przedmiotowy wniosek podlegał odrzuceniu jako spóźniony
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.