Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020r. sygn. akt II SA/Rz 1237/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, odrzucił skargę P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 24 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na nieobecność skarżącego w miejscu zamieszkania, przedmiotowe wezwanie zostało złożone w dniu 25 listopada 2020 r. w placówce operatora pocztowego. Pomimo dwukrotnego awizowania, wezwanie nie zostało podjęte przez adresata, a zatem skutek jego doręczenia nastąpił z dniem 9 grudnia 2020r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był zatem 16 grudnia 2020 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jednak ww. braków, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.).
Zażaleniem P. L. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu błędne zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a. wobec braku wypełnienia przesłanek zastosowania tego przepisu, a to wobec braku skutecznego doręczenia skarżącemu zarządzenia z dnia 24 listopada 2020 r. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zarządzenie z dnia 24 listopada 2020 r. wzywające skarżącego do uzupełnienia braków skargi, zostało nadane na adres "[...] ", który to adres nie jest miejscem zamieszkania skarżącego, jak i nie jest adresem wskazanym do doręczeń pism kierowanych do skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można w okolicznościach niniejszej sprawy podzielić stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym skarżący - pomimo doręczenia mu wezwania z dnia 24 listopada 2020r. do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie od niej wpisu sądowego - nie uzupełnił braku fiskalnego skargi, co w konsekwencji uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zasadnie bowiem podnosi się w zażaleniu, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu ww. wezwania.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzenie Zastępcy Przewodzącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2020 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r., zostało przez Sąd pierwszej instancji nadane na adres "[...]", który ani nie jest adresem pod którym zamieszkuje skarżący, ani nie został wskazany przez skarżącego jako adres do doręczeń. W konsekwencji nie było w niniejszej podstaw do uznania za skuteczne doręczenia skarżącemu tego wezwania w trybie art. 73 p.p.s.a. i ostatecznie odrzucenia jego skargi w związku z nieuiszczeniem od niego wpisu sądowego. Przy czym Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że skarżący - pomimo takiego obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. - w ogóle nie wskazał w skardze miejsca swojego zamieszkania, ani adresu do doręczeń.
Powyższe nie usprawiedliwia jednak skierowania do skarżącego przedmiotowego wezwania na nieprawidłowy adres i to w sytuacji, gdy z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynikała podnoszona obecnie przez skarżącego okoliczność, że zamieszkuje on pod adresem: ul. [...] (k. 1 akt administracyjnych)
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.