Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 lipca 2005 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 365/05, odmówił E. i M. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, którą uchylono decyzję i umorzono postępowanie przed organem I instancji w sprawie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Powołując się na treść art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd stwierdził, iż skarżący nie wykazali istnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia dla nich skutków. Nie uwiarygodnili, ażeby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w ich majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym, lub trudne do odwrócenia skutki.
Skarżący nie podali informacji dotyczących m. in. ich stanu majątkowego, dochodów oraz warunków mieszkaniowych, które pozwoliłyby obiektywnie ocenić istnienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W takiej sytuacji, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności decyzji ostatecznej, byłoby w ocenie Sądu, nieuzasadnionym jej nadużyciem, tym bardziej, że dopiero wynik ewentualnego postępowania dotyczącego samowoli budowlanej mógłby wywołać skutki, o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 w/w ustawy.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. i M. P., żądając jego uchylenia w całości i wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu, żalący wskazali, iż zamieszkują w budynku mieszkalno-gospodarczym, położonym w Rywałdzie, będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Wyjaśnili, iż jest to jedyne miejsce ich zamieszkania. Budynek ten wraz z zapleczem gospodarczym wchodzi bowiem w skład gospodarstwa rolnego, które jest głównym źródłem utrzymania rodziny skarżących. W tym stanie rzeczy rozbiórka budynku pozbawi ich nie tylko mieszkania, ale także uniemożliwi prowadzenie gospodarstwa rolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Problematyka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji została unormowana przez ustawodawcę w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Analiza treści w/w przepisu prowadzi do wniosku, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego, jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów (por. Postępowanie sądowoadministracyjne. T. Woś, Wyd. Prawnicze PWN, wydanie 1, W-wa 1996 r., s. 146).
Rozpoznając zażalenie E. i M. P., Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż rozstrzygnięcie Sądu I instancji odpowiada prawu i nie zachodzą okoliczności uzasadniające jego uchylenie.
Przede wszystkim podkreślić trzeba, iż skarżący nie wykazali, by zachodziły jakiekolwiek przesłanki, o których stanowi art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodać również wypada, iż przedmiotem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania jest decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 17 marca 2005 r. uchylająca decyzję PINB w Powiecie Starogardzkim w całości i umarzająca postępowanie organu I instancji w przedmiocie wykonanych robót budowlanych polegających na dokończeniu rozbudowy budynku mieszkalno-gospodarczego na nieruchomości przy ul. [...] w Rywałdzie, prowadzone w trybie przepisów art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r. Z jej uzasadnienia wynika, że organ nadzoru budowlanego został zobligowany do przeprowadzenia nowego postępowania w oparciu o przepisy art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r.
Decyzja ta nie jest dla skarżących źródłem jakichkolwiek obowiązków, nakazów lub zakazów. Co istotne, nie nakłada ona na E. i M. P., wbrew ich twierdzeniom, obowiązku rozbiórki przedmiotowego obiektu. Jest to decyzja kasacyjna i jak trafnie zauważył Sąd I instancji ewentualne niekorzystne dla skarżących skutki mogą wiązać się dopiero z rozstrzygnięciem organu I instancji, merytorycznie rozstrzygającym sprawę, wydanym na skutek przeprowadzenia przez ten organ postępowania w trybie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).