Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2790/15, odrzucił skargę J. Ż. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący w skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym formularzu PPF skarżący wniósł także o ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 22 września 2016 r., po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie z dnia 18 maja 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 stycznia 2017 r. W terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 maja 2016 r., odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 11 stycznia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie zakreślonym przez sąd.
Sąd dalej wskazał, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zdaniem Sądu złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Nie przerywa bowiem biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę.
Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
J. Ż. i J. Ż. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zaznaczyć trzeba, że zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi jest zaskarżalne zażaleniem, zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a.
Trafnie zwrócił uwagę Sąd Wojewódzki, że postanowieniem z dnia 22 września 2016 r., utrzymano w mocy postanowienie z dnia 18 maja 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy a biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej nie przerywa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę. Sąd Wojewódzki pominął jednak, że skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, któremu nie został nadany dalszy bieg. Pismo skarżącego z dnia 4 stycznia (k. 85 akt sadowych) zostało wniesione w terminie otwartym do złożenia zażalenia i zostało skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Sądu I instancji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowane zostało zatem w sposób wyraźny i niebudzący wątpliwości. Intencją skarżącego było poddanie kontroli prawidłowości wezwania do uiszczenia wpisu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec zatem nierozpoznania prawidłowo wniesionego zażalenia zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2016 r. nie stało się prawomocne i nie było wymagane jego wykonanie. W konsekwencji brak uiszczenia wpisu od skargi nie mógł stanowić podstawy do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.